Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πουλιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πουλιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 23 Μαΐου 2015

Giardia / Γιαρδίαση


Giardia /Γιαρδίαση





Τι είναι η Giardia(Γιαρδίαση)

Η Giardia (Γιαρδίαση) είναι η μόλυνση από έναν μονοκύτταρο οργανισμό, το πρωτόζωο Giardia lamblia **, το οποίο μπορεί να μολύνει τα ζώα, πουλιά και ανθρώπους. Αυτό το παράσιτο** έχει σχήμα αχλαδιού και διαθέτει δύο πυρήνες και τέσσερα ζευγάρια πλοκάμων . Κατοικεί στο λεπτό έντερο (συνήθως το δωδεκαδάκτυλο) και προσκολλάται στα κύτταρα της βλεννογόνου, από την οποία απορροφά τροφή.Κατά κάποιο τρόπο πιπιλίζουν τις θρεπτικές ουσίες που βρίσκονται στο έντερο. Παρεμβαίνει με την απορρόφηση του λίπους καθώς και την απορρόφηση άλλων θρεπτικών συστατικών, όπως πρωτεΐνες, βιταμίνη Α, Β6, και Β12 και ορισμένα μέταλλα δημιουργώντας έτσι ελλείψεις στον οργανισμό του πτηνού. Αυτό οδηγεί σε υποσιτισμό και εξάντληση του ανοσοποιητικού συστήματος του ξενιστή, αφήνοντας απροστάτευτο τον οργανισμό του πτηνού που πάσχει έτσι ώστε να αποκρούσει δευτερογενείς λοιμώξεις, όπως βακτηριακές ή μυκητιασικές λοιμώξεις.(βακτηριδιακή εντερίτιδα, και άλλων παρασιτικών οργανισμών)
Η Giardia είναι αρκετά κοινή σε cockatiels, lovebirds and budgies , ωστόσο, μπορεί να βρεθεί στα περισσότερα είδη των πτηνών, συμπεριλαμβανομένων των Amazons, macaws, pionus, Eclectus, lories, parrotlets, parakeets, African grey parrots, Poicephalus and cockatoos Βρίσκεται επίσης σε καρδερίνες (finches) καναρίνια, περιστέρια και doves.
Πολλές φορές η Giardia, είναι αιτία θανάτου των νεοσσών στη φωλιά. Οι νεοσσοί είναι πολύ αδύνατοι, έχουν ελάχιστο πτέρωμα και συνεχώς ζητούν τροφή από τους γονείς πολλοί εκ των οποίων πεθαίνουν τις πρώτες μέρες.

Ένα πουλί με ανίσχυρο ανοσοποιητικό σύστημα είναι πιο πιθανό να υποκύψει σε μόλυνση από το παράσιτο Giardia. Ένα πουλί φορέας (που δεν έχει δείξει συμπτώματα της μόλυνσης) μπορεί να υποκύψει στην ασθένεια, σε μια εξαιρετικά οδυνηρή κατάσταση που αποδυναμώνει τον οργανισμό του, όπως κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου, πτερόρροια, μετά από χρήση ορισμένων φαρμάκων, ή άλλες παθολογικές καταστάσεις, καθώς και κάτω από έντονο στρες.










Η μετάδοση

Μεταδίδεται μέσω της κατανάλωσης νερού ή τροφής που έχει μολυνθεί από κόπρανα τα οποία περιέχουν το παράσιτο (πρωτόζωο Giardia lamblia) ή μέσω της εισόδου κοπράνων απευθείας στην στοματική οδό (λόγω των κακών πρακτικών υγιεινής). Η κύστη στην οποία μεταφέρεται το πρωτόζωο, καθώς αποβάλλεται με τα κόπρανα από το μολυσμένο οργανισμό, μπορεί να επιβιώσει για εβδομάδες ή και μήνες σε κρύο νερό, και ως εκ τούτου μπορεί να υπάρχει σε μολυσμένα πηγάδια και συστήματα ύδρευσης, ιδιαίτερα σε στάσιμες πηγές νερού και τα συστήματα αποθήκευσης ομβρίων υδάτων.

Μπορούν επίσης να εμφανιστούν στις δεξαμενές της πόλης και εξακολουθούν να υφίστανται μετά την επεξεργασία του νερού, αφού οι κύστεις είναι ανθεκτικές στις συμβατικές μεθόδους επεξεργασίας νερού όπως χλωρίωση.**














Κύκλος ζωής παρασίτων.


Στάδιο 1
Ο κύκλος της ζωής ξεκινά με μια κύστη να αποβάλλεται με τα κόπρανα ενός μολυσμένου ατόμου-ζώου. Οι κύστεις βρίσκονται πιο συχνά σε μη-διαρροϊκα κοπράνων, και σε αυτή την μορφή είναι μεταδοτικό στάδιο του παρασίτου. Οι κύστεις είναι σκληραγωγημένες και ανθεκτικές στις συνήθεις συγκεντρώσεις χλωρίου που χρησιμοποιούνται στην επεξεργασία του νερού και μπορεί να παραμείνουν για αρκετούς μήνες σε κρύο, υγρό περιβάλλον.

Στάδιο 2
Η μόλυνση ξεκινάει όταν ένας νέος οργανισμός (ζώο-άνθρωπος) καταπίνει κύστεις που βρίσκονται σε μολυσμένα τρόφιμα, σε νερό,ή έρχεται σε επαφή με κόπρανα ήδη ασθενών. Οι κύστεις είναι σε θέση να επιβιώσουν στο όξινο περιβάλλον του στομάχου και μεταναστεύουν στο λεπτό έντερο του ξενιστή ** από τον οποίο και τρέφεται με τις απαραίτητες θρεπτικές ουσίες.

Στάδιο 3
Η έκθεση σε γαστρικό οξύ προκαλεί μια διαδικασία που ονομάζεται excystation (απεγκύστωση= απομάκρυνση από το περίβλημα της κύστεως), κατά την οποία γίνεται η απελευθέρωση τροφοζωιτών **(πρώιμη μορφή του παρασίτου) από τις κύστεις.

Στάδιο 4
Οι τροφοζωίτες πολλαπλασιάζονται στο λεπτό έντερο και είναι το στάδιο της νόσου που δυναμώνει το παράσιτο και απορροφά όλες τις θρεπτικές ουσίες από το έντερο.

Στάδιο 5
Οι τροφοζωιτές αποσύρονται στη μορφή κύστης, σε μια διαδικασία αποκαλούμενη encystation (εγκύστωση)** και αποβάλλονται με τα κόπρανα, Οι κύστεις στα περιττώματα θα γίνουν γρήγορα λοιμώδεις και θα ξεκινήσει ένας νέος κύκλο της μόλυνσης σε περίπτωση κατάποσης από έναν άλλο οργανισμό..





Συμπτώματα


Συνήθως η Giardia (Γιαρδίαση) είναι ασυμπτωματική ασθένεια ή προκαλεί ήπια συμπτώματα. Σε μερικά πουλιά (κυρίως cockatiels και budgies), και σε εποχές φυσικού ή συναισθηματού στρες, (αναπαραγωγή, πτερόρροια ή αλλαγές όπως περιβάλλοντος ή προσώπων και ρουτίνας) η Giardia μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα, όπως έντονο κνησμό (φαγούρα).



Έντονος κνησμός(φαγούρα)
Έχει παρατηρηθεί ότι τα πτηνά αυτά ξοδεύουν ένα μεγάλο μέρος της ημέρας στο ξύσιμο του εαυτό τους, σαν να έχουν ψείρες-εξωπαράσιτα. Τις περισσότερες φορές οι περιοχές που δέχονται αυτό το έντονο ξύσιμο είναι το στήθος, κάτω από τα φτερά, εσωτερικά των μηρών και τους ώμους. Επίσης συνοδεύεται με εκνευρισμό, έντονες κραυγές που είναι αποτέλεσμα του πόνου που νιώθουν εσωτερικά. Αυτό είναι και ένα κοινό σύμπτωμα με το Μάδημα φτερών (Μάδημα φτερών-Feather Picking)** όπου και οφείλεται όταν είναι τα αίτια είναι παθολογικά.

Διάρροια-εμετός
Τα κόπρανα μπορεί να είναι χαλαρά, με αποκρουστική μυρωδιά, ή ελαιώδη (πράσινη) όψη, ή μπορεί να εμφανίσουν αχώνευτους σπόρους. Πολλή πιθανή είναι μια οξεία διάρροια ή και χρόνια. Μια εντεροτοξίνη που εκκρίνεται από το παράσιτο και επηρεάζει την εντερική επένδυση , μπορεί να οφείλεται για τη διάρροια και τον εμετό (εμετό πιο σπάνια)
Τα κόπρανα των πουλιών ως ενδείξεις ασθενειών

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ "ΚΛΕΨΩ" ΟΛΑ, κάντε ένα κλικ ΕΔΩ, για να διαβάσετε και τα παρακάτω, γιατί είναι πολλά!

  *****

Επειδή η Giardia είναι ένα ζωονοσογόνο παράσιτο, υπάρχει ο κίνδυνος και μπορεί να μεταδοθεί από τα κατοικίδια στους ανθρώπους.

Οι άνθρωποι που πάσχουν **από λοίμωξη Giardia υπόκεινται στις ίδιες απειλές κατά της υγείας τους, όπως τα κατοικίδια ζώα τους.

Τρίτη 3 Ιουνίου 2014

Ψιττάκωση των πουλιών του κλουβιού

Ψιττάκωση των πουλιών του κλουβιού

Είναι μια ζωονόσος που συχνά προσβάλλει τον άνθρωπο, ίσως η σπουδαιότερη.
Λέγεται και ψιττακίαση, αλλά η σημερινή επιστημονική ονοματολογία είναι η χλαμυδίωση των παπαγαλοειδών. Φυσικά και δεν είναι η μοναδική ζωονόσος των πουλιών, αλλά ίσως η πιο συχνά εμφανιζόμενη που δεν υστερεί πολλές φορές και σε σοβαρότητα.
Από τα ανθρώπινα περιστατικά της νόσου, οι κτηνίατροι έχουν την πρωτιά, λόγω του επαγγέλματος, όταν προσπαθούν, μη γνωρίζοντας στην αρχή, να διαγνώσουν από τι πάσχει το άρρωστο πουλί. Μια άλλη κατηγορία ανθρώπων που υπόκεινται πιο εύκολα στη νόσηση είναι οι μη έχοντες ανοσοεπάρκεια, οροθετικοί στο HIV, οι διαβητικοί κ.λπ.
Οι κτηνίατροι που πρόκειται να εξετάσουν άρρωστα πουλιά, θα πρέπει να φοράνε μάσκα και γάντια μιας χρήσης, καθήκον δε έχουν να προειδοποιούν νουθετώντας τους κατόχους άρρωστων ψιττακοειδών για το ενδεχόμενο της νόσου. Δεν πρέπει να ξεχνούμε πως η νόσος μπορεί εύκολα να μεταφερθεί και σε εκτροφές από κοτόπουλα-ινδιάνους προκαλώντας μεγάλες οικονομικές απώλειες αλλά και μεγάλο κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.
Πρόσφατα όλοι νιώσαμε τον κίνδυνο με την περίφημη γρίπη των πουλερικών, έστω κι αν οι παπαγάλοι δεν ευθύνονταν γι' αυτήν, αλλά τα καναρίνια μπορούσαν να αρρωστήσουν.
Η νόσος αυτή οφείλεται σε μια χλαμύδια, ένα μικρόβιο που καταγράφεται σαν βακτηρίδιο αλλά με βιολογική συμπεριφορά ως προς τον πολλαπλασιασμό του, με τους ιούς. Λέγεται Chlamydia psyttacis, το μικρόβιο αυτό προσβάλλει, εκτός από τους ανθρώπους, όλα τα κατοικίδια, τις όρνιθες γι' αυτό και τη λένε ορνίθωση, ινδιάνους, περιστέρια· από τα κατοικίδια περισσότερο προσβάλλει τις γάτες. Ο άνθρωπος μπορεί να μολύνει άλλον άνθρωπο όχι όμως τα ζώα. Θα πρέπει να τονίσουμε την ύπαρξη πολλών στελεχών του μικροβίου. Τα κλινικά συμπτώματα στους παπαγάλους ανάλογα με το στέλεχος διαφέρουν: υπάρχει η υποκλινική μορφή, διάφορες άλλες ήπιες, σοβαρές μέχρι την κεραυνοβόλο μορφή. Είναι μια πολυσυστηματική νόσος.
Στις συνηθισμένες μορφές έχουμε επιπεφυκίτιδα ιδίως στους Αυστραλιανούς παπαγάλους, διάρροια πρασινωπή, πολυουρία, ρινίτιδα, δύσπνοια, περιλαμβάνοντας και την προς τα κάτω κίνηση των πτερών της ουράς, ίκτερο, καταπόνηση, ξεθωριασμένο πτέρωμα, υπνηλία. Ολα αυτά τα συμπτώματα μπορεί να μην είναι αποκλειστικά αυτής της νόσου, πιο σπάνια παρατηρούμε οπισθότονο, στρεψαυχενία (στραβολαίμιασμα) και παράλυση των ποδιών, γι' αυτό η διάγνωση είναι δύσκολη και χρειάζεται εργαστήριο (κυτταρολογικές εξετάσεις από ορισμένα όργανα μεταθανατίως). Σε ζώντες οργανισμούς χρειάζεται το Elisa test.
Η νόσος στον άνθρωπο συνίσταται σε μόλυνση του αναπνευστικού, συνήθως από πουλιά που δείχνουν άρρωστα (υπάρχει και περίπτωση να είναι άρρωστα και να μην το δείχνουν). Ο άνθρωπος διέρχεται συνήθως μια γριποειδή κατάσταση με επιπεφυκίτιδα και φαρυγγίτιδα. Μπορεί όμως και να εμφανίσει βρογχίτιδα και ενδιάμεση λοβώδη πνευμονία, σε πιο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να έχουμε καρδιακή βαλβιδοπάθεια.
Συνήθως ο άνθρωπος αυτοϊάται έπειτα από μερικές ημέρες. Καλό θα είναι όποιος έχει πουλιά και έχει χρόνια αναπνευστικά προβλήματα να υποπτεύεται την ψιττάκωση.