“Δεν κάπνισα ποτέ, φεύγω από καρκίνο στους πνεύμονες και πριν φύγω, θέλω κάτι να σας πω»

***
“Δεν κάπνισα ποτέ, φεύγω από καρκίνο στους πνεύμονες και πριν φύγω, θέλω κάτι να σας πω»

***

Οι ασθενείς με καρκίνο στους πνεύμονες βιώνουν ένα πολύ ισχυρό σοκ όταν ο γιατρός τους ανακοινώνει ότι πάσχουν από την ασθένεια.

Σίγουρα κανείς, ακόμη κι αν είναι φανατικός καπνιστής, δεν περιμένει ότι ο καρκίνος θα χτυπήσει τη δική του πόρτα.

Η περίπτωση λοιπόν του ασθενή που ακολουθεί είναι εξ ορισμού ιδιαίτερη. Έμαθε ότι έχει καρκίνο στους πνεύμονες χωρίς να έχει καπνίσει ποτέ ούτε ένα τσιγάρο στη ζωή του. Ο άνθρωπος αυτός λοιπόν βρήκε το θάρρος να μοιραστεί μαζί μας την ιστορία του και να μας περιγράψει τον δικό του Γολγοθά. Τα λόγια του πραγματικά είναι γροθιά στο στομάχι.

Ακολουθεί η συγκλονιστική εξομολόγηση ενός άντρα με καρκίνο στους πνεύμονες.

Η ζωή μου ήταν στρωμένη, ήταν όμορφα φτιαγμένη. Με τη δουλειά μου ως καθηγητής, με τη γυναίκα μου και την κόρη μας. Παντρεμένοι για περισσότερα από 23 χρόνια, δεν ξέρω αν υπάρχει ακόμα ο πόθος, το έντονο καρδιοχτύπι του έρωτα από όταν γνωριστήκαμε. Η κόρη μας όμως μας θυμίζει ότι καλό φέραμε σε αυτόν τον κόσμο. Κοιμόμαστε μαζί, ο καθένας πηγαίνει στη δουλεία του και η ζωή συνεχίζεται. Έχουμε όλο το μέλλον μπροστά μας. Τώρα που βάλαμε τη ζωή μας σε μια τάξη.

Η τάξη για μένα είναι κάτι πολύ σημαντικό. Ως καθηγητής, αγαπώ τη τάξη. Όπως αγαπώ κάθε χρόνο και τους μαθητές της τάξης μου. Διαφορετικά πρόσωπα, διαφορετικά μυαλά, διαφορετική προσέγγιση προς τον κάθε μαθητή. Αγαπώ τη δουλεία μου, θεωρώ μάλιστα ότι είμαι και πολύ καλός σε αυτό που κάνω. Όχι απλά διεκπεραιωτικός ή να ακολουθήσω το καθήκον. Μπαίνω στη φύση του μαθήματος και στα βαθύτερα ένστικτα των μαθητών μου.

Κάπου εκεί ήρθε η αταξία στη ζωή μου. Μια επίσκεψη στο γιατρό μου που μου ανέτρεψε τα πάντα. Καρκίνος στους πνεύμονες, 4ο στάδιο. Δηλαδή ο καρκίνος είναι σε προχωρημένο στάδιο, έχει εξαπλωθεί σε άλλα όργανα και σημεία του σώματος μου. Δεν υπάρχει επιστροφή. Αν ακολουθήσω κάποια θεραπεία θα ζήσω περίπου ένα χρόνο. Αν όχι μου απομένουν 6 μήνες ζωής.

Το δίλημμα της θεραπείας όταν έμαθα ότι έχω καρκίνο στους πνεύμονες .

Όταν ζεις την καθημερινότητα σου πιστεύοντας πως έχει άπλετο χρόνο μπροστά σου, δεν σκέφτεσαι την ανατροπή. Δεν σκέφτεσαι το θάνατο. Λες συνέχεια: έχω χρόνο να κάνω και αυτό και εκείνο. Να πάω σε εκείνο το μέρος για διακοπές, να επισκεφτώ ξανά εκείνο τον αγαπημένο προορισμό. Να δω ξανά αγαπημένα πρόσωπα και φίλους. Έχω χρόνο.

Και ξαφνικά, δεν έχει πολύ χρόνο στη διάθεση σου. Αναρωτιέσαι πως έγινε αυτό. Γιατί συνέβη σε μένα. Βρίζεις, φωνάζεις, αντιδράς. Δεν είσαι ο εαυτός σου, γίνεσαι ένας άλλος. Αυτός που έχασε χρόνο, νομίζοντας πως έχει χρόνο. Τραγική ειρωνεία, ο κύκλος της ζωής μας, που δεν τον ορίζουμε εμείς. Όμως ζούμε καθημερινά σα να έχουμε τον έλεγχο.

Όταν δεν έχεις χρόνο, σκέφτεσαι τι είναι καλύτερο να κάνεις. Και εγώ επέλεξα να μην κάνω καμία θεραπεία. Όχι γιατί ξέρω κάποιο κρυμμένο μυστικό για τις θεραπείες και τις απέφυγα. Όμως δεν ήθελα να χάσω χρόνο, προσπαθώντας να κερδίσω μια άνιση μάχη με το χρόνο! Όπως σας είπα, επιστροφή δεν υπάρχει. Γιατί λοιπόν να σπαταλήσω ώρες ατέλειωτες με χημειοθεραπείες; Γιατί να μην αξιοποιήσω τον χρόνο που μου απομένει, για να κάνω ότι θέλω εγώ; Για πρώτη φορά να κάνω πραγματικά ότι θέλω με τη ζωή μου. Με ότι έστω απομένει από αυτή.

Δεν κάπνισα ποτέ! Κι όμως φεύγω από καρκίνο στου πνεύμονες

Είναι σημαντικό να αναφέρω ότι δεν είμαι καπνιστής, δεν ήμουν ποτέ καπνιστής. Ούτε η σύζυγος μου ή κάποιος άλλος στο σπίτι καπνίζει. Στο κολέγιο και γενικά στο εργασιακό μου περιβάλλον ελάχιστες φορές έχω υπάρξει παθητικός καπνιστής. Όμως έχω καρκίνο στους πνεύμονες και το κατάλαβα όταν ένιωσα πόνους στην πλάτη και στο στήθος.

Όπως έμαθα αργότερα, για τον καρκίνο στους πνεύμονες: Μπορεί να προκληθεί από επικίνδυνες ουσίες όπως ο αμίαντος, το αρσενικό, τα φυτοφάρμακα, τη σκόνη και τις αναθυμιάσεις. Από την ατμοσφαιρική ρύπανση, την έκθεση σε ραδόνιο και σαφώς από το παθητικό κάπνισμα. Λιγότερες οι πιθανότητες για έναν μη καπνιστή, όμως ο κίνδυνος παραμονεύει! Η έκθεση στην ακτινοβολία, οι πνευμονοπάθειες και οι λοιμώξεις μπορούν επίσης να τον πυροδοτήσουν.

Το ότι δεν κάπνισα ποτέ, ήταν και ένας από τους λόγους που δεν δέχτηκα να κάνω κάποια θεραπεία. Αν ως μη καπνιστής δεν κατάφερα να τη γλιτώσω από τον καρκίνο στους πνεύμονες, τι να το κάνω να κερδίσω λίγους μήνες ακόμα; Προτιμώ να έρθει το τέλος φυσικά…και με πολύ πόνο.

Μου ήταν δύσκολο να μιλήσω στους άλλους.

Πώς να πεις σε όλους ότι πεθαίνεις; Πώς να αποκαλύψεις ότι έχεις μόνο 6 μήνες ζωής; Πώς να ανατρέψω τη ζωή της γυναίκας μου και της κόρης μου; Που να βρω το θάρρος, που είχα παγώσει από την ημέρα της διάγνωσης; Μετά από λίγες μέρες, το αποκάλυψα μόνο στον κολλητό μου. Έκλαψε περισσότερο από ότι εγώ. Τελικά αυτοί που αφήνουμε πίσω μας, πονάνε περισσότερο.

Αποφάσισα να τελειώσω με τη δουλειά μου και τη τάξη μου κανονικά. Άλλωστε μόνο δυο μήνες έμειναν. Και να φροντίσω η τελευταία μου τάξη να προχωρήσει μπροστά, να φτιάξει ένα καλύτερο αύριο για όλους όσους αφήνω πίσω μου. Τους πίεσα από πλευράς μαθήματος, τους έβγαλα τον καλύτερο τους εαυτό και μετά τους άφησα να πετάξουν ελεύθεροι, χωρίς να γνωρίζουν τίποτα για την κατάσταση μου.

Κάπνισα το πρώτο και τελευταίο τσιγάρο μου, με έναν μαθητή μου. Το πέταξα αμέσως μετά την πρώτη τζούρα. Θα πεθάνω και δεν θα καταλάβω, τι είδους απόλαυση βρίσκει κάποιος στο τσιγάρο. Κέρδισα όμως μια πολύ προσωπική στιγμή με τον μαθητή μου, που άδραξε την ευκαιρία να μου μιλήσει για ένα πολύ προσωπικό του θέμα. Κάτι καλό βγήκε από αυτή τη μια και μοναδική εισπνοή καπνού.

Το τέλος.

Ξέρω ότι είναι κοντά. Το νιώθω όταν ξυπνάω και νιώθω το στήθος μου βαρύ. Όταν δεν μπορώ να κοιμηθώ από το άγχος και τη δυσκολία να αναπνεύσω. Όταν κάνω μπάνιο και το ζεστό νερό και οι ατμοί με πνίγουν. Όταν για να οδηγήσω χρειάζομαι υπεράνθρωπες προσπάθειες για να φτάσω στον προορισμό μου. Για αυτό και όταν το ανακοίνωσα στην οικογένεια μου, σταμάτησα να οδηγώ. Δεν μου φταίει κανείς άλλος, σε περίπτωση τρακαρίσματος, να φύγει νωρίτερα και από εμένα.

Έκλεισα τις υποθέσεις μου, ζήτησα άδεια, θέλω να περάσω όσο περισσότερο χρόνο μπορώ με τους δικούς μου ανθρώπους. Χωρίς όμως να τους πιέσω, χωρίς να είναι η κάθε μέρα ένα μνημόσυνο. Όχι, θέλω να χαμογελάω και να κρατήσω αναμνήσεις, αν φυσικά υπάρχει μνήμη για το μετά. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι υπάρχει, όμως ποτέ δεν ξέρεις.

Στη σύζυγο μου της είπα να ψάξει να βρει την ευτυχία, να συνεχίσει τη ζωή της. Να κάνει αυτό που θέλει, να προστατέψει την κόρη μας όσο μπορεί και να χαμογελά. Στην κόρη μου της είπα πόσο περήφανος είμαι για αυτήν και όσα έχει καταφέρει. Πως ένα μου κομμάτι, θα ζει πάντα μέσα από αυτήν. Πως είναι τόσο δυνατή που η ζωή που είναι μπροστά της, περιμένει να την αρπάξει και την ρουφήξει. Πως την αγαπώ.

Σε εσάς θα πω να μην έχετε τίποτα ως δεδομένο. Ούτε τους ανθρώπους γύρω σας, ούτε τη ζωή. Μην περιμένετε την ανατροπή για να ζήσετε. Να κάνετε αυτό που σας γεμίζει, να είστε με θετικούς ανθρώπους γύρω σας που μόνο καλό έχουν να σας προσφέρουν. Να κυνηγάτε τα όνειρα σας, μικρά και μεγάλα. Να αφήσετε κάτι όμορφο πίσω σας. Να σέβεστε τους άλλους και ας μην σας αρέσει. Είναι η δική τους ζωή, όχι η δική σας. Εσείς αφοσιωθείτε στη δική σας, γιατί κανείς δεν ξέρει πότε θα τελειώσει το δικό του νήμα. Μέχρι τότε όμως, κάντε το να αξίζει!

Βογιατζής Ηλίας

*Εξώφυλλο: Φωτογραφία Αρχείου

ΠΗΓΗ
***
Σχ. Εύχομαι στον Ηλία, όλα αυτά να αποδειχτούν ένας κακός εφιάλτης κι η Παναγιά να κάνει το Θαύμα Της, να του δώσει Υγεία, Ευτυχία και Ζωή, μέσα απ' την καρδιά μου!
Είμαι καπνίστρια... κι είναι τόσο άδικο, για έναν μη καπνιστή, ν' αρρωστήσει απ' αυτό...

Τα 7 «θανάσιμα αμαρτήματα» της σύγχρονης Ιατρικής

ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Ευάγγελος Φιλόπουλος

Δεν είναι ασύνηθες να αντιλαμβάνονται οι πολίτες πως οι γιατροί και όσοι ασχολούνται με την παροχή υπηρεσιών υγείας παραμελούν την βασική αποστολή τους, που είναι η προστασία των ασθενών, ωθούμενοι από μία αρκετά διαδεδομένη σ΄ αυτούς τους κύκλους αμαρτία: την απληστία.
Σε βιβλίο του Γερμανού χειρουργού Michael Imhof με τίτλο «Η καταπάτηση του όρκου των γιατρών, αυτοί που κάνουν δουλειές και η χαμένη τιμή των ασθενών», που εκτενώς παρουσιάζει το περιοδικό Focus, επισημαίνονται επτά θανάσιμα αμαρτήματα της σύγχρονης ιατρικής:

• Αμάρτημα 1ον: Η εμπορευματοποίηση της ασθένειας και του πόνου. Η οικονομική θεώρηση της υγείας έρχεται ολοένα και περισσότερο στο προσκήνιο, είτε αφορά εξοικονομήσεις ή κέρδη νοσοκομειακών φορέων, είτε αφορά ενδείξεις για επεμβάσεις (π.χ. τοποθέτηση προσθέσεων σε αρθρώσεις) που θα μπορούσαν να μην γίνουν, αλλά γίνονται χάρη του κέρδους. Πιο αποκρουστική εκδοχή αυτής της πρακτικής: ο διαχωρισμός των ασθενών ανάλογα με το εισόδημα τους. Και στην Ελλάδα έχουμε παρόμοια φαινόμενα. Η αρθροπλαστική ισχίου σε κατάκοιτο 90άρη δεν είναι ανέκδοτο. Ο αυξημένος αριθμός τοποθέτησης stent, επίσης.
• Αμάρτημα 2ον: Η απληστία των φαρμακευτικών εταιρειών. Υψηλές τιμές σε φάρμακα που δεν έχουν ανταγωνισμό. Διαφορετικές τιμές από χώρα σε χώρα, διακίνηση φαρμάκων για μεγιστοποίηση του κέρδους, αποφυγή μεταρρυθμίσεων που θα εξορθολόγιζαν το κύκλωμα του φαρμάκου, είναι μόνο μερικές από τις εκφάνσεις αυτής της εκμεταλλευτικής πρακτικής εις βάρος ασθενών και ασφαλιστικών ταμείων. Αποσύρσεις φτηνών φαρμάκων, περιορισμένος αριθμός χαπιών ανά συσκευασία, εξαγωγή φαρμάκων από τις ελληνικές σε ξένες αποθήκες, δυσφήμιση του καλού γενόσημου φαρμάκου, θα ήταν πρακτικές που θα μπορούσε να επιλέξει ο Γερμανός γιατρός αν ζούσε στην Ελλάδα.
• Αμάρτημα 3ον: Η απληστία των γιατρών. Εδώ ο συγγραφέας αναφέρεται μόνο σε μία πρακτική που έχει βρει μεγάλη διάδοση στην Γερμανία: να προσφέρουν οι γιατροί – συχνά ως διαμεσολαβητές- πρόσθετες υπηρεσίες, πέρα απ’ αυτές για τις οποίες πληρώνει το ταμείο των ασθενών ( όπως π.χ. πρόσθετες προληπτικές εξετάσεις, «φυσιολογικές» θεραπείες κ.λ.π.). Πολλές από αυτές τις παροχές, που πληρώνουν οι ασθενείς από την τσέπη τους, είναι άχρηστες. Το σύνολο του τζίρου αυτών των εξετάσεων ή πρόσθετων υπηρεσιών ξεπέρασε το 2012 τα 1,3 δις ευρώ στην Γερμανία! ( Άντε να δούμε αυτή την πρακτική σε πλήρη ανάπτυξη και στην Ελλάδα. Μέχρι στιγμής κάτι τέτοιο το βρίσκουμε στα τηλεοπτικά κανάλια, ως κολλαγόνο, υαλουρονικό, όζον, μασσαζοκαλσόν, βιομαγνητάκια κ.λ.π.)
• Αμάρτημα 4ον: Η διαφθορά στο χώρο της υγείας. Εδώ αναφέρει τις παραπομπές ασθενών σε συγκεκριμένες κλινικές ή παρόχους ιατρικού εξοπλισμού ( με οικονομικό όφελος αυτού που παραπέμπει). Αν ζούσε στη χώρα μας ως παράδειγμα τέτοιας συμπεριφοράς θα ανέφερε στην πρώτη θέση την παραπομπή για εξετάσεις (κυρίως απεικονιστικές) που δεν είναι απαραίτητες, τις παραπομπές από γιατρούς σε άλλους γιατρούς (κυρίως για χειρουργικές επεμβάσεις) κ.λ.π.
• Αμάρτημα 5ον: Τα ηθικά προβλήματα. Εδώ αναφέρει την περίπτωση του μεγάλου αριθμού μελετών που δημοσιεύονται και οι οποίες λίγο ή καθόλου δεν εξυπηρετούν τους ασθενείς. Κάνει αναφορά στις ελάχιστες ανεξάρτητες μελέτες (οι περισσότερες που δημοσιεύονται έχουν την στήριξη φαρμακευτικών εταιρειών, π.χ. στον καρκίνο 1 στις 3 έρευνες υποστηρίζεται από φαρμακοβιομηχανίες). Μια άλλη πρακτική είναι η απόσυρση παλαιού φαρμάκου, η ελαχιστότατη αλλαγή στο μόριο του (που δεν επιδρά στη βελτίωση της υγείας του ασθενούς) και η εισαγωγή του στην αγορά ως νέο φάρμακο με άλλη ονομασία και με πολύ πιο ακριβή φυσικά τιμή. Δεν πρόκειται για γενόσημα, αλλά για μαϊμού πρωτότυπα. Και αυτό συμβαίνει και στην Ελλάδα. Επίσης για τις μελέτες αξίζει να αναφερθεί το πόσο εύκολο ήταν (και πιθανώς είναι) το να διεξάγεις μία έρευνα για κάποια φάρμακα (οι Έλληνες επιστήμονες έχουν συγκριτικά μεγάλο τέτοιο αριθμό δημοσιεύσεων).
• Αμάρτημα 6ον: Η έλλειψη συμπόνιας από τους γιατρούς. Αντί να στηρίζουν και να ανακουφίσουν τους ασθενείς (π.χ. τους καρκινοπαθείς) στα τελευταία στάδια, οι γιατροί προτιμούν να τους χορηγούν επιθετικές θεραπείες που τίποτα δεν προσφέρουν, εκτός κάποιου οικονομικού οφέλους στους συνταγογραφούντες. Οι γιατροί δεν έχουν μάθει να συμπάσχουν, αλλά το αποφεύγουν κιόλας, για να μην εξουθενωθούν με την πάροδο του χρόνου. Και η ελληνική εμπειρία (ιδίως στην ογκολογία) είναι παρόμοια. Θα πρέπει, όμως, να αναφερθεί ότι στο θέμα της άχρηστης θεραπευτικής παρέμβασης εμπλέκονται και οι συγγενείς που ζητούν φορτικά να κάνει κάτι ο γιατρός στον ασθενή, όταν αυτό το κάτι δεν έχει πια νόημα.
• Αμάρτημα 7ον: Η τρέλα της ιατρικής ότι όλα είναι γι’ αυτήν δυνατά. Όλοι αρρωσταίνουμε. Αρρώστιες υπάρχουν άφθονες. Και αν δεν υπάρχουν, τότε συνηθισμένες παρεκτροπές από ένα αυστηρά και συχνά αυθαίρετα καθορισμένο φυσιολογικό, μπορούν εύκολα να προπαγανδιστούν ως παθήσεις και ανάλογα να αντιμετωπιστούν ιατρικά. Δηλαδή και ο υγιής με τέτοιες μεθόδους μπορεί να μετατραπεί σε ασθενή. Μία καθόλου κακή επένδυση. Αν περάσουμε την αντίληψη ότι και ο άνδρας περνά κλιμακτήριο, σκέφτεστε πόσο χρήμα θα καταναλωθεί γύρω απ’ αυτό. Το ίδιο που συμβαίνει με τις οστεοπενίες και την έλλειψη βιταμινών. Η αρρωστοποίηση της ζωής είναι μία νέα τρέλα στο πλαίσιο της απληστίας στο χώρο της ιατρικής. Ελπίζω το βιβλίο να μεταφραστεί στα Ελληνικά και να δώσει αφορμή για περαιτέρω «ελληνική» συζήτηση. 

Ευάγγελος Φιλόπουλος

Ο Ευάγγελος Φιλόπουλος είναι Χειρουργός, Διευθυντής Κλινικής Μαστού Αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ» και Πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, 

mail: efilopoulos@yahoo.gr

Βρείτε τον Ευάγγελο Φιλόπουλο στο Facebook, στο pinterest και διαβάστε τις αναρτησεις του στο tumblr

πηγή

Καρκίνος στομάχου: Συμπτώματα, διάγνωση και θεραπεία

Ο γαστρικός καρκίνος, καλούμενος και καρκίνος στομάχου, μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιοδήποτε μέρος του στομαχιού και μπορεί να διαδοθεί σε όλο το στομάχι και σε άλλα όργανα (οισοφάγο, πνεύμονες, συκώτι κλπ).
Οι καρκίνοι του στομάχου κατατάσσονται ανάλογα με το είδος του ιστού το οποίο πλήττουν. Ο πιο κοινός τύπος καρκίνου του στομάχου είναι το αδενοκαρκίνωμα, το οποίο ξεκινά από τον αδενικό ιστό του στομάχου και αντιπροσωπεύει το 90-95% όλων των καρκίνων του στομάχου.Άλλες μορφές καρκίνου του στομάχου περιλαμβάνουν τα λεμφώματα και τα σαρκώματα. Οι περισσότεροι όγκοι του στομάχου είναι δυστυχώς κακοήθεις. Οι καλοήθεις όγκοι του στομάχου αποτελούν μόνο το 7% των όγκων, και συνήθως είναι επιθηλιακοί πολύποδες (αδενώματα – αμαρτώματα), λειομυώματα και νευρογενείς όγκοί (GIST). 
Παραδοσιακά, το μεγαλύτερο ποσοστό καρκίνων εντοπιζόταν στο άντρο του στομάχου. Ωστόσο σήμερα η συχνότητα του καρκίνου του άντρου έχει μειωθεί και έχει αυξηθεί η συχνότητα του καρκίνου της καρδιακής μοίρας του στομάχου. Σχεδόν στο 10% των καρκίνων του στομάχου, ο όγκος μπορεί να καταλαμβάνει όλο τον στόμαχο, με τα κακοήθη κύτταρα να διηθούν πέραν της εμφανούς μάζας, μία κατάσταση που ονομάζεται πλαστική λινίτιδα. Η κληρονομικότητα ευθύνεται για το 10% των περιπτώσεων καρκίνου του στομάχου.
Ο καρκίνος στομάχου προκαλεί περίπου 800.000 θανάτους παγκοσμίως το χρόνο. Ο καρκίνος του στομάχου είναι ο τέταρτος πιο συχνός καρκίνος παγκοσμίως με υψηλό ποσοστό θνησιμότητας που την καθιστά τη δεύτερη πιο κοινή αιτία θανάτου από καρκίνο μετά τον καρκίνο του πνεύμονα. Είναι πιο συχνή στους άνδρες και στις αναπτυσσόμενες χώρες. Αντιπροσωπεύει περίπου το 1,3% του συνόλου των νέων περιστατικών καρκίνου ετησίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά είναι ο επικρατέστερος τύπος καρκίνου στην Κορέα, με το 20% των κακοήθων νεοπλασμάτων. Στην Ελλάδα είναι ο 7^ος συχνότερος καρκίνος με 1.800 κρούσματα ετησίως. Περίπου το 70% των ασθενών έχει ηλικία πάνω των 65 ετών και το 5% έχει ηλικία κάτω των 40 ετών.
Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι ασθενείς με έλκος στομάχου έχουν – σε σύγκριση με αυτούς που δεν πάσχουν από γαστρικό έλκος – σχετικά μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν σε κάποια στιγμή της ζωής τους γαστρικό καρκίνο. Αντίθετα, σε ό,τι αφορά το έλκος δωδεκαδακτύλου δεν έχει διαπιστωθεί ανάλογη πιθανότητα.
Δίαιτα με πολύ αλάτι, πολλά λιπαρά, μεγάλες ποσότητες καπνιστών τροφίμων και πτωχή σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά θεωρείται ως προδιαθεσικός παράγοντας.

Συμπτώματα

Ο καρκίνος στομάχου είναι συχνά ασυμπτωματικός ή προκαλεί μη συγκεκριμένα συμπτώματα στα αρχικά στάδιά του. Αργότερα αρχίζει να εμφανίζει συνηθισμένα επιγαστρικά ενοχλήματα γαστρίτιδας και μόνο μια ανεπαίσθητη μικροσκοπική απώλεια αίματος (σιδηροπενική αναιμία) για πολύ καιρό πριν διαγνωσθεί.
Έτσι συχνά όταν γίνεται η διάγνωση, ο καρκίνος βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο ή έχει κάνει μετάσταση, κάτι που αποτελεί τον κύριο λόγο για την πτωχή πρόγνωση του (η μετάσταση εμφανίζεται στο 80-90% των ατόμων με καρκίνο του στομάχου, με ποσοστό επιβίωσης της τάξεως του 65% στο εξάμηνο σε αυτούς που διαγνώστηκε σε πρώιμο στάδιο και λιγότερο από το 15% σε αυτούς που διαγνώστηκε σε προχωρημένο στάδιο).
Μπορεί να προκαλέσει τα ακόλουθα συμπτώματα:
Στάδιο 1 (πρόωρο)

• Δυσπεψία ή μια αίσθηση καψίματος (καούρα)
• Απώλεια όρεξης, ειδικά για το κρέας
• Κοιλιακές ενοχλήσεις

Στάδιο 2 (ενδιάμεσο)

• Αδυναμία και κούραση
• «Φούσκωμα» του στομαχιού, συνήθως μετά από γεύματα

Στάδιο 3 (τελικό)

• Κοιλιακός πόνος στην ανώτερη κοιλία
• Ναυτία και περιστασιακός εμετός
• Διάρροια ή δυσκοιλιότητα
• Απώλεια βάρους
• Αιμορραγία (αίμα εμετού ή κατοχή του αίματος στα κόπρανα) στην οποία το αίμα θα εμφανιστεί μαύρο. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία.
• Δυσφαγία: Αυτό το χαρακτηριστικό γνώρισμα μπορεί να υποδηλώνει έναν καρδιακό όγκο ή την επέκταση του γαστρικού όγκου μέσα στον οισοφάγο.

Αξιοσημείωτο είναι ότι αυτά τα συμπτώματα μπορεί να οφείλονται σε άλλες παθήσεις, όπως ένας στομαχικός ιός, ένα έλκος στομάχου ή τροπικές άφθες. Ένας στους 50 ασθενείς όλων των ηλικιών που αναζητούν ιατρική βοήθεια για ρέψιμο και δυσπεψία έχουν διαγνωστεί με καρκίνο του στομάχου. Συνεπώς είναι σφάλμα να χορηγούνται φάρμακα για γαστρίτιδα και έλκος (Zantac, Losec, Simeco κλπ.) σε ανθρώπους με πόνο στο στομάχι χωρίς γαστροσκόπηση γιατί ανακουφίζουν τα ενοχλήματα και αν μεν  πρόκειται όντως για γαστρίτιδα κάνουν καλό, αλλά αν πρόκειται για καρκίνο τότε μπορεί να περάσουν πολύτιμοι μήνες ή χρόνια μέχρι να γίνει η διάγνωση του καρκίνου.
Όσοι έχουν συγγενείς πρώτου βαθμού με καρκίνο στομάχου, πρέπει να έχουν το νου τους και να υποβάλλονται σε γαστροσκόπηση όταν παρουσιαστεί κάποιο ενόχλημα, αλλά και προληπτικά μετά την ηλικία των 45 ετών μια φορά κάθε δύο χρόνια.

Αιτίες

Η μόλυνση από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού (Helicobacter Pylori) πιστεύεται ότι είναι η κυριότερη αιτία του καρκίνου του στομάχου ενώ η αυτοάνοση ατροφική γαστρίτιδα,η εντερική μεταπλασία και διάφοροι γενετικοί παράγοντες σχετίζονται με αυξημένα επίπεδα κινδύνου.
Το ερώτημα είναι αν η διατροφή παίζει κάποιο ρόλο στον καρκίνου του στομάχου. Η αμερικανική αντικαρκινική εταιρία συνοψίζει τους ακόλουθους διατροφικούς κινδύνους, και προστατευτικούς παράγοντες, για τον καρκίνο του στομάχου: «καπνιστά φαγητά, παστό ψάρι και κρέας, και τα λαχανικά τουρσί (εμφανίζονται να αυξάνουν τον κίνδυνο για καρκίνο του στομάχου.) Τα νιτρικά και τα νιτρώδη είναι ουσίες που συναντώνται συχνά στα παστά κρέατα. Είναι δυνατό αυτές οι ουσίες να μετατραπούν από συγκεκριμένα βακτήρια, όπως το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού,σε συστατικά που έχει βρεθεί ότι προκαλούν καρκίνο του στομάχου σε ζώα. Από την άλλη πλευρά, η βρώση φρέσκων φρούτων και λαχανικών που περιέχουν αντιοξειδωτικές βιταμίνες (όπως η βιταμίνη A και η βιταμίνη C) φαίνεται να μειώνουν τον κίνδυνο του καρκίνου του στομάχου.
Μια πολύ σημαντική και αποτρέψιμη αιτία καρκίνου του στομάχου είναι το κάπνισμα. Το κάπνισμα αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης γαστρικού καρκίνου, από 40% αύξηση κινδύνου για ήπιους καπνιστές μέχρι 82% αύξηση για χρόνιους καπνιστές. Οι καρκίνοι του στομάχου εξαιτίας του καπνίσματος συμβαίνουν κυρίως στο άνω τμήμα του στομάχου, κοντά στον οισοφάγο.
Μια άλλη αιτία του καρκίνου που έχει να κάνει με τον τρόπο ζωής είναι η κατανάλωση αλκοόλ.
Ο καρκίνος του στομάχου φαίνεται να δείχνει προτίμηση στους άνδρες, καθώς για κάθε ένα γυναίκα προσβάλλονται τρεις άνδρες.
Κάποιοι ερευνητές διαπίστωσαν συσχέτιση μεταξύ ανεπάρκειας ιωδίου, βρογχοκήλης ανεπαρκούς σε ιώδιο και καρκίνου του στομάχου- αναφέρθηκε επίσης μείωση των περιστατικών θανάτου μετά από εφαρμογή αποτελεσματικής προφύλαξης.

Διάγνωση

Πρόσφατα δημοσιεύθηκε στην «Βρετανική Επιθεώρηση Καρκίνου» (BJC) μελέτη με ένα πειραματικό τεστ αναπνοής, το οποίο έδειξε ότι έχει ακρίβεια 90% στην ανίχνευση του καρκίνου του στομάχου. Μάλιστα οι ερευνητές που το επινόησαν επισήμαναν ότι μπορεί να «αντιληφθεί» εάν ο καρκίνος είναι αρχόμενος ή προχωρημένος. τα καρκινικά κύτταρα παράγουν οργανικές πτητικές ενώσεις οι οποίες μπορούν να ανιχνευθούν με ένα πειραματικό τεστ αναπνοής.
Η γαστροσκόπηση είναι η πιο αποτελεσματική εξέταση για τον έλεγχο του στομάχου σήμεα. Η εξέταση χρησιμοποιεί ένα όργανο που λέγεται ενδοσκόπιο για να εξετάσει το στομάχι, είναι ένα χρήσιμο διαγνωστικό εργαλείο που μπορεί επίσης να λαμβάνει δείγματα από την ύποπτη μάζα για ιστοπαθολογική ανάλυση για να επιβεβαιώσει ή να αποκλείσει τον καρκίνο. Αν σε μια γαστροσκόπηση βρεθεί καρκίνος στομάχου, χρειάζεται έλεγχος για πιθανές μεταστάσεις (καρκινικά κύτταρα που έχουν φύγει από τον όγκο και βρίσκονται σε άλλα όργανα). Αν δεν υπάρχουν εμφανείς μεταστάσεις χρειάζεται να γίνει το ταχύτερο γαστρεκτομή (εγχείρηση για αφαίρεση όλου ή μέρους του στομάχου).
Οι ασθενείς με πιθανό καρκίνο του στομάχου ίσως υποβληθούν για τη διάγνωση και τη σταδιοποίησή τους σε:

• Πλήρη αντικειμενική εξέταση (ιστορικό και φυσική εξέταση)
• Εργαστηριακό έλεγχο (γενική αίματος, βιοχημικό έλεγχο, καρκινικούς δείκτες)
• Οισοφαγογαστροσκόπηση με λήψη βιοψιών
• Ακτινογραφία θώρακος
• Αξονική τομογραφία άνω και κάτω κοιλίας
• Αξονική τομογραφία θώρακος (για όγκους στη εγγύς μοίρα του στομάχου)
• Ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα Τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET scan)
• Διαγνωστική λαπαροσκόπηση

Η ενδοσκόπηση του ανωτέρου πεπτικού με ταυτόχρονη λήψη βιοψιών παραμένει η μέθοδος εκλογής για τη διάγνωση του καρκίνου του στομάχου.
Το πιο διαδεδομένο σύστημα σταδιοποίησης είναι το TNM, το οποίο λαμβάνει υπόψη το μέγεθος του πρωτοπαθούς όγκου (Τ), τη συμμετοχή επιχώριων λεμφαδένων (Ν), και την παρουσία ή μη απομακρυσμένων μεταστάσεων (Μ).
Το Τ (tumor, δηλαδή όγκος) χωρίζεται σε:

• Τ1a: ο όγκος διηθεί την βασική στιβάδα
• Τ1b: ο όγκος διηθεί την υποβλεννογόνιο στιβάδα
• Τ2: ο όγκος διηθεί την μυϊκή στιβάδα
• Τ3: ο όγκος διηθεί την υπορογόνιο στιβάδα του στομάχου
• Τ4a: ο όγκος διηθεί τον ορογόνο του στομάχου αλλά όχι και γειτονικές δομές
• T4b: ο όγκος διηθεί γειτονικές δομές (π.χ. πάγκρεας)

Το Ν χωρίζεται σε:

• Ν1: συμμετοχή 1-2 περιοχικών λεμφαδένων
• Ν2: συμμετοχή 3-6 περιοχικών λεμφαδένων
• Ν3a: συμμετοχή 7-15 περιοχικών λεμφαδένων
• Ν3b: συμμετοχή ≥16 περιοχικών λεμφαδένων

Το Μ (metastasis) χωρίζεται σε:

• Μ0: χωρίς μετάσταση
• Μ1: ύπαρξη απομακρυσμένων μεταστάσεων

Θεραπεία

Ο καρκίνος του στομάχου θεραπεύεται με αφαίρεση μέρους ή όλου του στομάχου, μόνον εφόσον διαγνωστεί εγκαίρως. Σε περίπτωση που τα καρκινικά κύτταρα έχουν εξαπλωθεί, τότε η εγχείρηση γίνεται κυρίως για να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να ανακουφίσει τα συμπτώματα.
Οι όγκοι στο κατώτερο στομάχι αντιμετωπίζονται επιτυχώς με μεγαλύτερη συχνότητα από εκείνους σε ανώτερες περιοχές (περιοχή του καρδιακού στομίου του στομάχου ή της γαστροοισοφαγικής συμβολής). Ο βαθμός διήθησης του γαστρικού τοιχώματος και η ενδεχόμενη λεμφαδενική διασπορά επηρεάζουν σημαντικά τις πιθανότητες θεραπείας. Στην περίπτωση όπου ο όγκος εμφανίζει διασπορά σε απομακρυσμένες θέσεις, η ίαση συνήθως δεν είναι εφικτή και η θεραπεία είναι συνήθως παρηγορητική και συμπτωματική, αποσκοπώντας στην ανακούφιση του πάσχοντος από τα συμπτώματα.
Σε περίπτωση εντοπισμένων γαστρικών καρκίνων (in situ), η αφαίρεση μπορεί να διενεργηθεί και κατά τη διάρκεια μιας γαστροσκόπησης , επιτρέποντας έτσι την ταυτόχρονη διαγνωστική και θεραπευτική ωφελιμότητα της μεθόδου. Η ακτινοθεραπεία και η χημειοθεραπεία ενδέχεται να καταστούν ευεργετικές, τόσο προεγχειρητικά, όσο και μετεγχειρητικά, αυξάνοντας τις πιθανότητες θεραπείας.
Για ασθενείς στους οποίους η χειρουργική θεραπεία αντενδείκνυται, η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία μπορεί να περιορίσουν τα συμπτώματα και να παρατείνουν την επιβίωση, χωρίς ωστόσο να επιφέρουν θεραπεία. Σε ορισμένους ασθενείς, η χειρουργική δημιουργία γαστρικής παράκαμψης ενδεχομένως να παρέχει ανακούφιση από τα συμπτώματα.
πηγή

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΣΤΟΜΑΧΟΥ

Ποια είναι η συχνότητα και η επιδημιολογία του καρκίνου του στομάχου;

Το αδενοκαρκίνωμα του στομάχου αναπτύσσεται από το γαστρικό επιθήλιο. Η συχνότητά του στομάχου  έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια. Μέσος όρος της ηλικίας έναρξης της νόσου είναι τα 70 έτη, με  υπεροχή του αντρικού φύλου. Στην πραγματικότητα, υπάρχου δύο τύποι αδενοκαρκινωμάτων του στομάχου .Μπορεί να διακριθεί από τη θέση τους:το αδενοκαρκίνωμα του θόλου και του αδενοκαρκινώμα του άντρου. Το αδενοκαρκίνωμα του θόλου έχει σταθερή συχνότητα η έχει αυξηθεί ελαφρά . Αναπτύσσεται  ανεξάρτητα από τη λοίμωξη από τον H. του πυλωρού και ευνοείται από την γαστροιοσοφαγική παλινδρόμηση . Το αδενοκαρκίνωμα του άντρου έχει μειωθεί σημαντικά και συνδέεται με την ατροφική γαστρίτιδα που προκαλείται από το H. του πυλωρού. Μια  άλλη αιτία χρόνιας γαστρίτιδας που μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα του καρκίνου είναι η  κακοήθης αναιμία του Biermer (ατροφία του θόλου). 

Το γαστρικό αδένωμα και η ασθένεια του Menetrier είναι επίσης προκαρκινικές βλάβες, αλλά με πολύ χαμηλή επικινδυνότητα. 

Παράγοντες που ευνοούν τον καρκίνο του στομάχου είναι: (η υπερβολική κατανάλωση του κρέατος, καπνιστού ψαριού και αλατιού) και τη χολική  παλινδρόμηση στο στομάχι (ιδίως σε περιπτώσεις μερικής γαστρεκτομής με γαστρονηστιδική αναστόμωση). 

Ποια είναι τα συμπτώματα που μπορεί να έχει ο καρκίνος του στομάχου; 

Οι κλινικές εκδηλώσεις του καρκίνου του στομάχου δεν είναι συγκεκριμένες. Τα κλινικά σημάδια μπορεί να είναι: 

- ένα ελκωτικό σύνδρομο 

- ένα δυσπεπτικό σύνδρομο ή ανορεξία

- μια επιπλοκή όπως αιμορραγία η  διάτρηση …

- μια διαφοροποίηση της  γενικής κατάστασης

- αναιμία

-μεταναστευτική θρομβοφλεβίτιδα 

- μεταστάσεις (στο συκώτι, στους λεμφαδένες, στους πνεύμονες …). 

Τα αδενοκαρκινώματα μπορεί να βρίσκονται στα ανοίγματα (καρδιακό στόμιο ή πυλωρός) όπως επίσης μπορεί επίσης μπορούν να προκαλέσουν ένα αποφρακτικό σύνδρομο (με δυσφαγία, η εμετούς …). 

Γιατί  χρειάζεται να γίνει ενδοσκόπηση σε περιπτώσεις που υπάρχουν υποψίες για  γαστρικό καρκίνο;

Η ενδοσκοπική εξέταση είναι απαραίτητη για τη διάγνωση του αδενοκαρκινώματος του στομάχου. Η συνήθης εμφάνιση είναι ένας ελκωτικός  όγκος μεγάλου μεγέθους, συνήθως με  μεγάλα,  ανυψωμένα χείλη. Μπορεί επίσης να   έχει την εμφάνιση πολύποδα χωρίς  έλκος ή απλώς να διηθεί το τοίχωμα. Μόνο η λήψη πολλαπλών βιοψιών  επιτρέπει τη διάγνωση του αδενοκαρκινώματος του στομάχου. 

Η ενδοσκόπηση μπορεί να εκτιμήσει την έκταση του καρκίνου σε σχέση με τα τα 2 στόμια του στομάχου. 

Ποια είναι η πρακτική αξιολόγηση σε περιπτώσεις καρκίνου του στομάχου; 

Δεν υπάρχει ανάγκη για άλλες εξετάσεις εκτός από την ενδοσκόπηση  για την εκτίμηση της έκταση του καρκίνου στο στομάχι.

Η λεμφαδενική επέκταση αναζητείται από την κλινική εξέταση (γάγγλιο Troisier), με υπερήχους για αναζήτηση ενδοκοιλιακών λεμφαδένων. Οι σπλαγχνικές μεταστάσεις αναζητούνται στο θώρακα με ακτινογραφία,  στο ήπαρ, με υπερηχογράφημα ήπατος και ενδεχομένωςνα χρειαστεί  CT θώρακα και  κοιλιάς. 

Η συνολική έκταση του καρκίνου  γίνεται σήμερα μέσω της ταξινόμησης TNM. 

Η δυνατότητα για χειρουργική παρέμβαση αξιολογείται μέσω εκτίμησης: 
- της διατροφικής κατάστασης του ασθενούς και της απώλειας βάρους. 
- της ηλικίας 
- της ηπατικής  και της αναπνευστικής λειτουργίας. 

Ποιες είναι οι αρχές της θεραπείας του καρκίνου του στομάχου;

Η θεραπευτική αγωγή βασίζεται σε χειρουργική εκτομή: μερική γαστρεκτομή αν είναι δυνατόν ή εάν είναι αναγκαίο, με συνολική αφαίρεση όλων των παρακείμενων λεμφαδένων.  Η μερική γαστρεκτομή είναι επαρκής για τους καρκίνους που εντοπίζονται στο άντρο του στομάχου. Ολική γαστρεκτομή είναι αναγκαία για καρκίνους του άνω μέρους του στομάχου και του θόλου.Η αφαίρεση των λεμφαδένων γίνεται μαζί με την γαστρική εκτομή. Η έκτασή της επέμβασης είναι ανάλογη της κατάστασης του καρκίνου στο στομάχι. Η πλήρης εκ τομή των λεμφαδένων επιτρέπει την ακριβή σταδιοποίηση του καρκίνου. Η επέκταση της εκτομής του σπλήνα, του παγκρέατος και του παχέος εντέρου γίνεται μόνο όταν είναι τελείως απαραίτητο. Η επικουρική χημειοθεραπεία δεν έχει αποδείξει την αποτελεσματικότητά της. Η ανακουφιστική θεραπεία του αδενοκαρκίνωμα στομάχου μπορεί να περιλαμβάνει: 
- Εκτομή του γαστρικού όγκου όταν είναι δυνατόν, προκειμένου να αποφευχθούν επιπλοκές (απόφραξη, αιμορραγία)
- Χημειοθεραπεία. Σήμερα δεν υπάρχει πρωτόκολλο στο οποίο να υπάρχει συναίνεση. Η βελτίωση της  επιβίωσης και της ποιότητας ζωής σε σύγκριση με μια απλή συμπτωματική θεραπεία είναι μέτρια. Ποια είναι η πρόγνωση του καρκίνου του στομάχου; Το αδενοκαρκίνωμα στομάχου έχει από μέτρια μέχρι κακή πρόγνωση. 
Εάν μετά  από χειρουργική εκτομή, δεν υπάρχει υπολειμματικός όγκος και λεμφαδένες η 5-επιβίωση  είναι 60 έως 80% ενώ σε περίπτωση παρουσίας λεμφαδενική συμμετοχής μόνο  15% έως 20%. Σε  παρουσία  μεταστάσεων, η 5-επιβίωση  είναι  σχεδόν μηδενική. Τι  είναι το επιφανειακό καρκίνωμα του  στομάχου;  Το επιφανειακό  αδενοκαρκίνωμα του στομάχου είναι ένα αδενοκαρκίνωμα που δεν υπερβαίνει την υποβλεννογόνια μυική στοιβάδα . Συχνά χρειάζονται αρκετά χρόνια για να δημιουργηθεί με μορφή ψευδο-έλκους, ανθεκτικά σε αντιεκκριτική αγωγή. Στην  ενδοσκόπηση, εμφανίζεται ως ρηχό έλκος διαφόρων βαθμών που περιβάλλεται από ένα ελαφρώς πρησμένο βλεννογόνο.  Αποκαλύπτεται συχνά από αιμορραγία του πεπτικού. Αν και συχνά επεκτείνονται επιφανειακά, η χειρουργική θεραπεία του επιπολής αδενοκαρκινώματος  είναι η πιο αποτελεσματική με 5-ετή επιβίωση που υπερβαίνει το 90%. Ιστολογικά,  ορισμένες φορές παρουσιάζεται σε μια συγκεκριμένη μορφή ανεξάρτητων κυττάρων με χαρακτήρα σφραγίδα-δαχτυλίδι που δεν έχει κακή έννοια όσον αφορά την πρόγνωση σε αυτό το συγκεκριμένο επιφανειακό καρκίνο. Τι είναι η πλαστική λινίτιδα;

Είναι ένα χαμηλής διαφοροποιήσης αδενοκαρκίνωμα του στομάχου  που απαρτίζεται κυρίως από  κύτταρα με χαρακτήρα σφραγιστήρα δακτυλίου,  που εισβάλλουν στα διάφορα στρώματα του τοιχώματος χωρίς να προκαλούν την καταστροφή τους σε συνδυασμό με τη δημιουργία  ενός παχύ στρώματος ινώδους συνδετικού ιστού. Κλινικά, εκδηλώνεται με σημαντικό επηρεασμό της γενικής υγείας, με  απώλεια βάρους και μερικές φορές με διάρροια. Κατά την ενδοσκόπηση, η διάγνωση είναι δύσκολη λόγω συχνά μη προσβολής  του βλεννογόνου. Οι βιοψίες είναι συχνά αρνητικές και πρέπει να είναι πολλαπλές. Το γαστρικό ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα  μπορεί να είναι χρήσιμο για την ανίχνευση διείσδυσης περισσότερο ή λιγότερο μαζικά  του τοιχώματος και αφορά κύρια την τρίτη υποχοική στοιβάδα (υποβλεννογόνιος χιτώνας) αλλά  μπορεί να προσβάλλει το σύνολο του γαστρικού τοιχώματος. Η ακτινογραφία στομάχου μπορεί να είναι χρήσιμη στην ένδειξη αυτή γιατί δείχνει  ένα άκαμπτο και στενό  στομάχι. Η χειρουργική εκτομή είναι σπάνια θεραπευτική και η πρόγνωση είναι γενικά φτωχή.

Τι είναι γαστρικό λέμφωμα; 
Τα γαστρικά λεμφώματα αντιπροσωπεύουν περίπου το 3% των γαστρικών κακοηθειών, αλλά είναι πιο συχνά μη-Hodgkin μη λέμφωμα-αδένων. Μπορούν να είναι δύο τύπων: 1)γαστρικού λεμφώματος MALT (βλεννογόνου με λεμφικό ιστό) με μικρά κύτταρα και χαμηλό βαθμό κακοήθειας και 2) με μεγάλα  κύτταρα και  υψηλό βαθμό κακοήθειας. 
Το γαστρικό λέμφωμα με μικρά κύτταρα παρουσιάζεται  με τη μορφή ψευδο-αλλοιώσεων γαστρίτιδας, έλκους ή όγκου στην ενδοσκόπηση. Η ανάπτυξη αυτού του λεμφώματος συνδέεται με φλεγμονή του στομάχου που προκαλείται από λοίμωξη με το H. του πυλωρού και  την εξέλιξη της σειράς των γεγονότων μετά τον αποικισμό του βλεννογόνου από το βακτήριο, λεμφοπλασματοκυτταρική φλεγμονή, σχηματισμός δευτερογενών λεμφοειδών οζιδίων και τον πολλαπλασιασμό μια σειράς κυττάρων κλώνων. Η εξάλειψη της μόλυνσης από τον H. του πυλωρού μπορεί να μειώσει τον όγκο. 
Το γαστρικό λέμφωμα  από μεγάλα κύτταρα εμφανίζεται ως ένας μεγάλος όγκος γενικά και συχνά με πληγή στην  ενδοσκόπηση. Η απλή εξάλειψη της μόλυνσης από το H. του πυλωρού αρκεί για να αντιστρέψει τη ζημιά. Η θεραπεία δεν είναι κωδικοποιημένη καλά. Έτσι συνήθως περιλαμβάνει χημειοθεραπεία,  σε συνδυασμό μερικές φορές με ακτινοθεραπεία και / ή χειρουργική επέμβαση. 

Εκτός από αδενοκαρκίνωμα, ποιοι είναι οι άλλοι όγκοι  του στομάχου;

Άλλοι κακοήθεις όγκοι του  στομάχου είναι όγκοι και μεταστάσεις άλλων καρκίνων. Οι καλοήθεις όγκοι του στομάχου αναπτύσσονται σε βάρος του βλεννογόνου (αδενώματα) ή άλλων στοιχείων του γαστρικού τοιχώματος (στρωματικοί όγκοι). Αυτοί είναι συχνά  κρυφοί ή  βρέθηκαν μετά από πόνο και / ή αιμορραγία. Η ενδοσκοπική υπερηχογραφία μπορεί να είναι χρήσιμη για την εντόπιση προέλευσης από τον βλεννογόνο ή τον υποβλεννογόνιο  και για να αξιολογήσει την επέκτασή τους. Αδενώματα πρέπει να αφαιρεθούν  επειδή μπορούν να εξελιχθούν. Αρκεί μερικές φορές η ενδοσκοπική εκτομή ή απαιτείται  χειρουργική θεραπεία. 

Οι στρωματικοί όγκοι απαιτούν περιορισμένη χειρουργική αφαίρεση. 

Το έκτοπο πάγκρεας είναι συχνό και δεν εκφυλίζεται. Δεν απαιτείται βιοψία ή εκ τομή. 

Πηγή : iliadismarios.blogspot.com

Πηγή: http://www.iatrikanea.gr/2012/652/#ixzz3I8SKsvGS
Follow us: iatrikanea.gr on Facebook

Καρκίνος Στομάχου

Καρκίνος Στομάχου

ΓΕΝΙΚΑ
Το αδενοκαρκίνωμα του στομάχου αποτελεί το συχνότερο κακοήθη όγκο του στομάχου. Ο καρκίνος του στομάχου αποτελεί τον τέταρτο συχνότερο καρκίνο παγκοσμίως μετά τον καρκίνο του πνεύμονα, του μαστού και του παχέος εντέρου και τη δεύτερη σε συχνότητα αιτία θανάτου από καρκίνο στον κόσμο μετά τον καρκίνο του πνεύμονα. Η χειρουργική αφαίρεση παραμένει η μόνη επιλογή με στόχο την ίαση, αν και ένα ικανό ποσοστό των ασθενών τη στιγμή της διάγνωσης έχει πλέον αρκετά προχωρημένη νόσο. Η πρόοδος που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια όσον αφορά στις επικουρικές θεραπείες, έχει βελτιώσει τα ποσοστά επιβίωσης στους ασθενείς. Ωστόσο, οι επικουρικές θεραπείες προσφέρουν μόνο παρηγορική θεραπεία στους ασθενείς εκείνους που έχουν προχωρημένη νόσο.

ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ

Η επίπτωση του καρκίνου του στομάχου έχει μεγάλη γεωγραφική διακύμανση, με τη μεγαλύτερη επίπτωση στην Ιαπωνία, στην Κορέα, την Ανατολική Ευρώπη και σε ορισμένες περιοχές της Νοτίου Αμερικής και τη μικρότερη επίπτωση στην Βόρειο Αμερική και σε περιοχές της Αφρικής. Πάνω από το 70% των καρκίνων του στομάχου εμφανίζονται σε αναπτυσσόμενες χώρες.
Ο καρκίνος του στομάχου είναι ελάχιστα συχνότερος στους άνδρες. Η επίπτωση αυξάνει με την ηλικία. Η μέση ηλικία εμφάνισης καρκίνου του στομάχου στον άνδρα είναι τα 70 έτη και στη γυναίκα τα 74 έτη.
Παραδοσιακά, το μεγαλύτερο ποσοστό καρκίνων του στομάχου εντοπιζόταν στο άντρο. Ωστόσο σήμερα η συχνότητα του καρκίνου του άντρου έχει μειωθεί και έχει αυξηθεί η συχνότητα του καρκίνου της καρδιακής μοίρας του στομάχου, με ρυθμό που ξεπερνά το ρυθμό αύξησης της επίπτωσης κάθε άλλης κακοήθειας.  Έτσι, το αδενοκαρκίνωμα της εγγύς μοίρας του στομάχου αποτελεί σήμερα σχεδόν το 50% όλων των τύπων καρκίνων του στομάχου. Οι λόγοι που έχουν οδηγήσει σε αυτή την αλλαγή δεν είναι σαφείς, αλλά είναι πολύ πιθανό παράγοντες όπως ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος, η αυξημένη πρόσληψη θερμίδων και η γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο. Οι όγκοι που εντοπίζονται στο έλασσον τόξο είναι πιο συχνοί συγκριτικά με αυτούς του μείζονος τόξου.
Σχεδόν στο 10% των καρκίνων του στομάχου, ο όγκος μπορεί να καταλαμβάνει όλο τον στόμαχο, με τα κακοήθη κύτταρα να διηθούν πέραν της εμφανούς μάζας, μία κατάσταση που ονομάζεται πλαστική λινίτιδα.
Ο πρώιμος καρκίνος του στομάχου είναι μία οντότητα που χαρακτηρίζεται από όγκο περιορισμένο στον βλεννογόνιο ή τον υποβλεννογόνιο χιτώνα του στομάχου. Στην Ιαπωνία, όπου υπάρχει πολύ ανεπτυγμένο πρόγραμμα προληπτικού ελέγχου, ο πρώιμος γαστρικός καρκίνος αποτελεί περίπου το 50% του συνόλου των γαστρικών καρκίνων, ενώ στις Η.Π.Α. το αντίστοιχο ποσοστό είναι μικρότερο του 10%.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

• Φυλή/εθνικότητα

Η φυλή έχει θεωρηθεί από πολλούς ερευνητές ως δυνητικός παράγοντας κινδύνου και το NCI (National Cancer Institute) έχει κατηγοριοποιήσει την καταγωγή ως προς την εθνικότητα σε τρεις ομάδες ως προς το βαθμό κινδύνου. Έτσι, οι Ιάπωνες, οι Κορεάτες, οι Βιετναμέζοι, οι γηγενείς Αμερικανοί και Χαβανέζοι αποτελούν την ομάδα υψηλού κινδύνου. Άτομα Λατινικής καταγωγής, οι Κινέζοι και η μαύρη φυλή αποτελούν την ομάδα μέσου κινδύνου, ενώ οι Φιλιπινέζοι και τα άτομα της λευκής φυλής ανήκουν στην ομάδα χαμηλού κινδύνου.

• Διατροφή

Διάφοροι διατροφικοί παράγοντες έχουν βρεθεί να σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του στομάχου, όπως η δίαιτα με παστές και καπνιστές τροφές, με τροφές υψηλής περιεκτικότητας σε αλάτι, νιτρικά και νιτρώδη άλατα. Αντίθετα, οι δίαιτες με φρούτα, λαχανικά και αντιοξειδωτικά, καθώς και οι βιταμίνες Α και C και το ασβέστιο έχουν συσχετιστεί τη μείωση του κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου του στομάχου.

• Κάπνισμα και αλκοόλ

Το κάπνισμα φαίνεται να είναι παράγοντας κινδύνου για ανάπτυξη καρκίνου του στομάχου, ενώ ο ρόλος του αλκοόλ είναι λιγότερο σαφής.

• Φύλο

Το αδενοκαρκίνωμα του στομάχου είναι συχνότερο στους άνδρες.

• Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

Η λοίμωξη με ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού έχει επίσης συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του στομάχου. Μια πρόσφατη μελέτη στην Ιαπωνία έδειξε στατιστικά σημαντική αύξηση του κινδύνου για καρκίνο του στομάχου σε ασθενείς με λοίμωξη από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού. Ο κίνδυνος αυτός ήταν ακόμη υψηλότερος στους ασθενείς με σοβαρή ατροφική γαστρίτιδα, γαστρίτιδα κυρίως εντοπιζόμενη στο σώμα του στομάχου ή με εντερική μετάπλαση.

• Κληρονομικότητα

Η κληρονομικότητα ευθύνεται για το 10% των περιπτώσεων καρκίνου του στομάχου. Ασθενείς με κληρονομικά σύνδρομα όπως η οικογενής αδενωματώδης πολυποδίαση, το σύνδρομο Peutz-Jeghers και ο κληρονομικός μη πολυποειδής καρκίνος του παχέος εντέρου, έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου. Επίσης, άτομα με μεταλλάξεις στο γονίδιο p53, το BRCA2 και την Ε-καντχερίνη έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του στομάχου.

• Άλλοι παράγοντες κινδύνου

Ο ιός Epstein-Barr, και παθολογικές καταστάσεις όπως η κακοήθης αναιμία, η χρόνια ατροφική γαστρίτιδα, η εντερική μετάπλαση, το γαστρικό λαχνωτό αδένωμα και η παχυσαρκία σχετίζονται, επίσης, με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης γαστρικού καρκίνου. Ακόμη, οι ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μερική γαστρεκτομή για καλόηθες γαστρικό έλκος έχουν πιθανότατα αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου στον υπολειπόμενο στόμαχο. Ο κίνδυνος αυτός έχει επίσης μία λανθάνουσα περίοδο της τάξης των 15 ετών.

Πίνακας 1: Παράγοντες κινδύνου και οι προστατευτικοί παράγοντες που εμπλέκονται στην ανάπτυξη του καρκίνου του στομάχου.

Επίκτητοι Παράγοντες Κινδύνου

Δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε αλάτι

Δίαιτα υψηλής περιεκτικοτητας σε νιτρώδη και νιτρικά άλατα

Καπνιστες και παστές τροφές

Χαμηλή πρόσληψη βιταμινών Α και C

Πόση νερού από γεωτρήσεις – πηγάδια

Κάπνισμα τσιγάρου

Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

Ιός Epstein-Barr

Έκθεση σε ακτινοβολία

Προηγηθείσα επέμβαση στο στόμαχο

Ανθρακωρύχοι

Εργάτες σε βιομηχανία ελαστικών

Γενετικοί Παράγοντες Κινδύνου

Ομάδα αίματος Α

Κακοήθης αναιμία

Οικογενειακό ιστορικό

Κληρονομικός μη πολυποειδής καρκίνος του παχέος εντέρου

Σύνδρομο Li-Fraumeni

Προστατευτικοί Παράγοντες

Ωμά λαχανικά

Εσπεριδοειδή

Αντιοξειδωτικά – Βιταμίνες Α και C

Σελήνιο, ψευδάργυρος, σίδηρος

Πράσινο τσάι

ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Τo αδενοκαρκίνωμα στομάχου αποτελεί το 95% όλων των τύπων καρκίνου στομάχου. Οι υπόλοιποι τύποι καρκίνου του στομάχου αποτελούν το 5% και περιλαμβάνουν: τον καρκίνο εκ πλακωδών κυττάρων, το λέμφωμα, το καρκινοειδές, τους στρωματικούς όγκους του στομάχου(GIST’s).
Διάφορες παθολογοανατομικές ταξινομήσεις έχουν διαμορφωθεί προκειμένου να περιγράψουν το αδενοκαρκίνωμα του στομάχου. Από αυτές η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη είναι η ταξινόμηση κατά Lauren. Η ταξινόμηση κατά Lauren διαχωρίζει το αδενοκαρκίνωμα στομάχου σε εντερικού και διηθητικού τύπου.

• Εντερικού τύπου αδενοκαρκίνωμα

Εξορμά από τον βλεννογόνο του στομάχου. Συχνά προκύπτει από προκαρκινωματώδεις βλάβες, με παρόμοιο τρόπο όπως και άλλοι καρκίνοι του γαστρεντερικού σωλήνα. Είναι πιο συχνός τύπος στους άντρες και στους μεγαλύτερης ηλικίας ασθενείς και εντοπίζεται συχνότερα στο άπω τμήμα του στομάχου. Εξαρτάται από περιβαλλοντικούς παράγοντες.

• Διηθητικού τύπου αδενοκαρκίνωμα

Εξορμά από τη βασική στοιβάδα του βλεννογονίου χιτώνα του στομάχου. Είναι εξίσου κοινός σε άνδρες και γυναίκες και εμφανίζεται σε νεότερες ηλικίες. Δεν εξαρτάται από περιβαλλοντικούς παράγοντες και εντοπίζεται συχνότερα στο εγγύς τμήμα του στομάχου. Το αδενοκαρκίνωμα αυτού του τύπου έχει την τάση να διασπείρεται ταχέως στην υποβλεννογόνιο στοιβάδα καθώς και διατοιχωματικά και γι’ αυτό συνοδεύεται από χειρότερη πρόγνωση συγκριτικά με το αδενοκαρκίνωμα στομάχου εντερικού τύπου.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ) έχει περαιτέρω κατηγοριοποιήσει το αδενοκαρκίνωμα του στομάχου σε πέντε κατηγορίες ανάλογα με το βαθμό εντερικής μετάπλασης. Η ταξινόμηση περιλαμβάνει το αδενοκαρκίνωμα (εντερικού και διάχυτου τύπου), το εκ κυττάρων δίκην σφραγιστήρος, το βλεννώδες, το σωληνώδες και το θηλώδες.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Σε πρώιμα στάδια ο καρκίνος του στομάχου σπανίως προκαλεί συμπτώματα. Συνεπώς, περίπου 80-90% των ασθενών έχει τοπικά προχωρημένη ή ακόμα και μεταστατική νόσο τη στιγμή της διάγνωσης. Η αρχική συμπτωματολογία περιλαμβάνει:

• Άτυπα δυσπεπτικά ενοχλήματα και εύκολο κορεσμό
• Άτυπα κοιλιακά άλγη
• Απώλεια βάρους- ανορεξία
• Αναιμία (ως συνέπεια της χρόνιας απώλειας αίματος)

Δυσφαγία παρουσιάζεται σε ασθενείς με καρκίνο του εγγύς τμήματος στομάχου. Αντιθέτως, οι ασθενείς με καρκίνο του άπω τμήματος του στομάχου παραπονιούνται για ναυτία, έμετο ειδικά όταν ο όγκος αποφράσει τον αυλό.
Ευρήματα από την κλινική εξέταση σπανίως υπάρχουν σε πρώιμα στάδια της νόσου. Σε πιο προχωρημένη νόσο οι ασθενείς μπορεί να έχουν ψηλαφητή μάζα στην κοιλιά, ασκίτη ή/και καχεξία.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Οι ασθενείς με πιθανό καρκίνο του στομάχου πρέπει να υποβληθούν για τη διάγνωση και τη σταδιοποίησή τους σε:

• Πλήρη αντικειμενική εξέταση (ιστορικό και φυσική εξέταση)
• Εργαστηριακό έλεγχο (γενική αίματος, βιοχημικό έλεγχο, καρκινικούς δείκτες)
• Οισοφαγογαστροσκόπηση με λήψη βιοψιών
• Ακτινογραφία θώρακος
• Αξονική τομογραφία άνω και κάτω κοιλίας
• Αξονική τομογραφία θώρακος (για όγκους στη εγγύς μοίρα του στομάχου)
• Ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα Τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET scan)
• Διαγνωστική λαπαροσκόπηση

Η ενδοσκόπηση του ανωτέρου πεπτικού με ταυτόχρονη λήψη βιοψιών παραμένει η μέθοδος εκλογής για τη διάγνωση του καρκίνου του στομάχου.
Η αξονική τομογραφία, η οποία εφαρμόζεται στον προεγχειρητικό έλεγχο των ασθενών με καρκίνο του στομάχου, είναι πολύ χρήσιμη καθώς μπορεί να ανιχνεύσει μεταστάσεις στο ήπαρ, τοπική διήθηση παρακείμενων δομών, περιοχική και απομακρυσμένη λεμφαδενική διήθηση, καθώς επίσης και την ύπαρξη ασκίτη.
Το ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα αποτελεί ένα αξιόλογο μέσο για τη σταδιοποίηση των ασθενών με τοπική και περιοχική νόσο, καθορίζοντας με αξιοπιστία το βάθος διήθησης και τη λεμφαδενική συμμετοχή. Η συνολική του ακρίβεια είναι περίπου 75-80%, ωστόσο εξαρτάται σημαντικά από την εμπειρία του εξεταστή.
Η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET – positron emission tomography), με φθοριομένη γλυκόζη (18-FDG), μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προεγχειρητική σταδιοποίηση σε ορισμένες περιπτώσεις. Ωστόσο, λόγω του κόστους της και της ελάχιστης εμπειρίας στη χρήση της δεν είναι ευρέως χρησιμοποιούμενη.
Η διαγνωστική λαπαροσκόπηση είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην ανίχνευση μικρού μεγέθους περιτοναϊκών και ηπατικών μεταστάσεων, με αποτέλεσμα ασθενείς με μεταστατική νόσο και χαμηλό προσδόκιμο επιβίωσης να μην υποβάλλονται άσκοπα σε μια λαπαροτομία.

ΣΤΑΔΙΟΠΟΙΗΣΗ

Το πιο διαδεδομένο σύστημα σταδιοποίησης είναι το TNM, το οποίο λαμβάνει υπόψη το μέγεθος του πρωτοπαθούς όγκου (Τ), τη συμμετοχή επιχώριων λεμφαδένων (Ν), και την παρουσία ή μη απομακρυσμένων μεταστάσεων (Μ).
Το Τ χωρίζεται σε:

• Τ1a: ο όγκος διηθεί την βασική στιβάδα
• Τ1b: ο όγκος διηθεί την υποβλεννογόνιο στιβάδα
• Τ2: ο όγκος διηθεί την μυϊκή στιβάδα
• Τ3: ο όγκος διηθεί την υπορογόνιο στιβάδα του στομάχου
• Τ4a: ο όγκος διηθεί τον ορογόνο του στομάχου αλλά όχι και γειτονικές δομές
• T4b: ο όγκος διηθεί γειτονικές δομές (π.χ. πάγκρεας)

Το Ν χωρίζεται σε:

• Ν1: συμμετοχή 1-2 περιοχικών λεμφαδένων
• Ν2: συμμετοχή 3-6 περιοχικών λεμφαδένων
• Ν3a: συμμετοχή 7-15 περιοχικών λεμφαδένων
• Ν3b: συμμετοχή ≥16 περιοχικών λεμφαδένων

Το Μ χωρίζεται σε:

• Μ0: χωρίς μετάσταση
• Μ1: ύπαρξη απομακρυσμένων μεταστάσεων

Έτσι, λοιπόν σύμφωνα με το σύστημα ΤΝΜ (7η εκδοση) έχουμε τα εξής στάδια στο αδενοκαρκίνωμα του στομάχου:
Στάδιο 0:

• Tis N0 M0

Στάδιο ΙΑ

• Τ1 Ν0 Μ0

Στάδιο ΙΒ

• Τ1 Ν1 Μ0
• Τ2 Ν0 Μ0

Στάδιο ΙΙΑ

• Τ1 Ν2 Μ0
• Τ2 Ν1 Μ0
• Τ3 Ν0 Μ0

Στάδιο ΙΙΒ

• Τ1 Ν3 Μ0
• Τ2 Ν2 Μ0
• Τ3 Ν1 Μ0
• Τ4a Ν0 Μ0

Στάδιο ΙΙΙΑ

• Τ2 Ν3 Μ0
• Τ3 Ν2 Μ0
• Τ4a Ν1 Μ0

Στάδιο ΙΙΙΒ

• Τ3 Ν3 Μ0
• Τ4a Ν2 Μ0
• Τ4b Ν0 Μ0
• T4b Ν1 Μ0

Στάδιο IIIC

• Τ4b Ν2 Μ0
• T4b N3 M0

Στάδιο IV

• Οποιοδήποτε Τ, οποιοδήποτε Ν, Μ1

Θεραπεία

• Χειρουργική επέμβαση
  

Επί απουσίας μεταστατικής διασποράς (δηλαδή για όλα τα στάδιο εκτός του σταδίου IV), η χειρουργική αφαίρεση παραμένει η καλύτερη επιλογή για τη θεραπεία του καρκίνου του στομάχου, καθώς είναι η μόνη θεραπεία με σκοπό την ίαση.
Για ασθενείς με καρκίνο του στομάχου η ευρεία εξαίρεση του όγκου (μη διηθημένα μικροσκοπικά ή μακροσκοπικά όρια- R0) και ο ριζικός λεμφαδενικός καθαρισμός δίνει την καλύτερη πιθανότητα για μακροχρόνια επιβίωση. Τυπικά, συνίσταται η αφαίρεση να γίνεται με περίπου 6cm μακροσκοπικά όρια εκτομής για το εντερικού τύπου αδενοκαρκίνωμα στομάχου και 8-10cm για το διάχυτου τύπου αδενοκαρκίνωμα στομάχου. Σε περιπτώσεις που τα όρια εκτομής είναι μικροσκοπικώς (R1) ή μακροσκοπικώς (R2) διηθημένα, τότε τα ποσοστά υποτροπής είναι αυξημένα και η επιβίωση σημαντικά μειωμένη.
Κριτήρια μη εξαιρεσιμότητας του όγκου είναι: η ύπαρξη απομακρυσμένων μεταστάσεων (στάδιο IV), η διήθηση μεγάλων αγγειακών δομών (π.χ. αορτή) και η επέκταση του όγκου στην ηπατική αρτηρία ή στην κοιλιακή αρτηρία, με τέτοιον τρόπο ώστε να καθιστά αδύνατη την πλήρη εκτομή του. Όλοι οι υπόλοιποι ασθενείς θεωρούνται πιθανοί υποψήφιοι για να υποβληθούν σε χειρουργική εξαίρεση του όγκου. Η ύπαρξη πολλαπλών διηθημένων λεμφαδένων στην γειτονική περιοχή του όγκου δεν θα πρέπει να θεωρείται κριτήριο μη εξαιρεσιμότητας του όγκου.
Για όγκους της εγγύς μοίρας του στομάχου, οι οποίοι αποτελούν ως και το 50% του συνόλου του καρκίνου του στομάχου απαιτείται διαφορετική προσέγγιση όσον αφορά στην εκτομή και την αποκατάσταση της συνέχεια του ανωτέρου πεπτικού. Οι όγκοι της γαστρο-οισοφαγικής συμβολής (ΓΟΣ) κατατάσσονται σε τρεις τύπους με βάση την ταξινόμησης κατά Siewert. Ο τύπος Ι περιλαμβάνει αληθή καρκινώματα του οισοφάγου που επεκτείνονται προς την ΓΟΣ και οι ασθενείς υποβάλλονται σε οισοφαγεκτομή (βλ. καρκίνος οισοφάγου). Ο τύπος ΙΙ περιλαμβάνει όγκους της περιοχής της ΓΟΣ , σε απόσταση μέχρι 2cm άνωθεν ή κάτωθεν από την συμβολή των επιθηλίων. Τέλος, ο τύπος ΙΙΙ περιλαμβάνει όγκους της καρδιακής μοίρας. Οι δυο τελευταίοι τύποι μπορούν να αφαιρεθούν είτε με ολική γαστρεκτομή.
Οι όγκοι της μεσότητας του στομάχου αποτελούν το 15-30% όλων των γαστρικών καρκίνων και η ολική γαστρεκτομή είναι η επέμβαση εκλογής. Μετά από ολική γαστρεκτομή, οι επιλογές αποκατάστασης της συνέχειας του ανωτέρου πεπτικού σωλήνα περιλαμβάνουν την Roux-enY οισοφαγονηστιδική αναστόμωση.
Οι όγκοι της άπω μοίρας του στομάχου αποτελούν περίπου το 35% των γαστρικών καρκίνων. Γενικά, η ολική γαστρεκτομή προτιμάται όποτε αυτό είναι εφικτό, αλλά μπορούν να αντιμετωπιστούν και με υφολική περιφερική γαστρεκτομή. Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία υπέρ της μιας ή της άλλης χειρουργικής αντιμετώπισης. Μετά από περιφερική υφολική γαστρεκτομή, οι εναλλακτικές επιλογές για την αποκατάσταση της συνέχειας του ανωτέρου πεπτικού σωλήνα είναι: η γαστροεντεροαναστόμωση κατά Billroth I, η γαστρονηστιδική αναστόμωση κατά Billroth II και η Roux- en Y γαστρονηστιδική αναστόμωση (είτε εμπροσθοκολικά είτε οπισθοκολικά). Γενικά η Roux- en-Y γαστρονηστιδική αναστόμωση είναι η πλέον χρησιμοποιούμενη και πλεονεκτεί σε σχέση με τις υπόλοιπες τεχνικές στον έλεγχο των συνδρόμων μετά γαστρεκτομή (σύνδρομο Dumping, κ.α.).
Η ενδοσκοπική εκτομή του βλεννογόνου (Endoscopic Mucosal Resection- EMR) χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στην Ιαπωνία, όπου σχεδόν το 50% των ασθενών διαγιγνώσκονται με πρώιμο γαστρικό καρκίνο, ως αποτέλεσμα του εκτεταμένου προληπτικού ελέγχου για τη νόσο. Σε περίπτωση εφαρμογής της EMR, το παρασκεύασμα πρέπει να εξεταστεί λεπτομερώς για να εξακριβωθεί η ύπαρξη ή μη της διήθησης του υποβλεννογονίου χιτώνα. Αν ο τελευταίος είναι διηθημένος, η πιθανότητα λεμφαδενικής διήθησης είναι μεγάλη και επομένως πρέπει να γίνει γαστρεκτομή. Η προσέγγιση αυτή έχει περιορισμένη χρήση στο δυτικό κόσμο.

• Ριζικός λεμφαδενικός καθαρισμός

Το εύρος του λεμφαδενικού καθαρισμού αποτελεί ένα θέμα έντονων συζητήσεων στο πεδίο της χειρουργικής αντιμετώπισης του καρκίνου του στομάχου. Ο όρος ριζικός λεμφαδενικός καθαρισμός αναφέρεται σε D2 ή D3 λεμφαδενικό καθαρισμό.
Συνοπτικά, ο D1 λεμφαδενικός καθαρισμός αναφέρεται στην εξαίρεση των λεμφαδένων που βρίσκονται γύρω από το στομάχι. Ο D2 λεμφαδενικός καθαρισμός αναφέρεται στην εξαίρεση των λεμφαδένων της ηπατικής αρτηρίας, της αριστερής γαστρικής αρτηρίας, της κοιλιακής αρτηρίας, της σπληνικής αρτηρίας και των πυλών του σπληνός. Ο D3 λεμφαδενικός καθαρισμός αναφέρεται στην εξαίρεση των λεμφαδένων του D2 λεμφαδενικού καθαρισμού συν τους λεμφαδένες της ηπατικής πύλης και τους περιαορτικούς λεμφαδένες.
Τα πλεονεκτήματα του ριζικού λεμφαδενικού καθαρισμού είναι ότι συνεισφέρει στην σταδιοποίηση της νόσου και ότι με την αφαίρεση ενός μεγάλου αριθμού λεμφαδένων απομακρύνεται ένα κομμάτι καρκινικού φορτίου, το οποίο αν παραμείνει θα επηρεάσει την επιβίωση. Τα βασικό επιχείρημα εναντίον του ριζικού λεμφαδενικού καθαρισμού είναι ότι αυξάνει την νοσηρότητα και τη θνητότητα, ιδίως όταν διενεργείται σπληνεκτομή στα πλαίσια του ριζικού λεμφαδενικού καθαρισμού. Παρόλα αυτά στα χέρια εξειδικευμένων χειρουργών, ο ριζικός λεμφαδενικός καθαρισμός δεν φαίνεται να αυξάνει τη νοσηρότητα και τη θνητότητα.

•  Προεγχειρητική χημειοθεραπεία (Neoadjuvant)

Η προεγχειρητική χημειοθεραπεία χορηγείται με σκοπό την μείωση της νόσου (“downstaging”), ώστε να μπορέσει ο ασθενής να υποβληθεί στη συνέχεια σε ένα ριζικό χειρουργείο. Αυτή η μέθοδος έχει χρησιμοποιηθεί κυρίως σε ασθενείς που θεωρούνται ότι έχουν μη εξαιρέσιμη αλλά μη μεταστατική νόσο, δηλαδή ασθενείς με όγκους σταδίου Τ4 ή με πολλαπλούς λεμφαδένες. Η μέθοδος αυτή έχει το πλεονέκτημα ότι οι ασθενείς αυτοί είναι πιο πιθανό να υποβληθούν σε ένα πιο ριζικό χειρουργείο αν μετά το πέρας της θεραπείας η νόσος τους δείχνει ανταπόκριση ή μπορούν να αποφύγουν την θνητότητα και τη νοσηρότητα ενός χειρουργείο αν μετά το πέρας της προεγχειρητικής χημειοθεραπείας δεν έχει παρουσιαστεί βελτίωση της νόσου ή έχουν εμφανιστούν μεταστάσεις.

• Επικουρικές θεραπείες

Σαν επικουρικές του χειρουργείου θεραπείες έχουν εφαρμοσθεί η χημειοθεραπεία και η χημειοακτινοθεραπεία.
Η μετεγχειρητική χημειοθεραπεία (adjuvant chemotherapy) φαίνεται από διάφορες μελέτες πως βελτιώνει την επιβίωση των ασθενών με καρκίνο του στομάχου, μόνον εφόσον έχει επιτευχθεί πλήρης εκτομή του όγκου (R0). Ο συνδυασμός χημειοθεραπευτικών παραγόντων υπερτερεί της μονοθεραπείας. Μία τελευταία μελέτη έδειξε ότι ακόμα και μετά από πλήρη εκτομή του όγκου και ριζικό λεμφαδενικό καθαρισμό η χημειοθεραπεία αυξάνει την επιβίωση.
Η μετεγχειρητική χημειοακτινοθεραπεία έχει φανεί από μελέτες ότι αυξάνει την επιβίωση μετά από ένα ριζικό χειρουργείο (πλήρης εκτομή του όγκου και ριζικός λεμφαδενικός καθαρισμός). Όμως τα υπάρχοντα στοιχεία δεν επαρκούν.

ΠΑΡΗΓΟΡΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Υπάρχουν αρκετές παρηγορικές τεχνικές και προσεγγίσεις για τους ασθενείς που το στάδιο της νόσου τους δεν τους καθιστά κατάλληλους για χειρουργική αντιμετώπιση.
Η χειρουργική παρηγορική αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει την τοπική εκτομή (όχι R0 εκτομή) ή συνδυασμό ενδοσκοπικών, διαδερμικών ή ακτινοθεραπευτικών παρεμβάσεων. Επειδή δεν υπάρχουν προοπτικές μελέτες, η ιδανική επιλογή παρηγορικής θεραπείας κατά μεγάλο μέρος στηρίζεται στην εξατομίκευση και τις ιδιαιτερότητες κάθε ασθενούς.
Οι χειρουργικές επιλογές για παρηγορητική θεραπεία είναι η γαστρεντερική παράκαμψη μέσω γαστροεντεροαναστόμωσης (ΓΕΑ) και η γαστρεκτομή. Σημαντικό είναι να ληφθεί υπόψη ότι οι ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο του στομάχου έχουν πολύ μικρή επιβίωση, και κάθε προσπάθεια για παρηγορική χειρουργική αντιμετώπιση θα πρέπει όχι μόνο να παρέχει ανακούφιση από τα συμπτώματα, αλλά επίσης να συνοδεύεται από ελάχιστη νοσηρότητα και θνητότητα.
Οι ενδοσκοπικές παρηγορικές θεραπείες είναι χρήσιμες όταν δεν μπορεί να γίνει χειρουργική εκτομή και περιλαμβάνουν τη διαστολή και τοποθέτηση μεταλλικής ενδοπρόθεσης (stent), ώστε να δίνεται η δυνατότητα στον ασθενή να μπορεί να τραφεί. Έχει συγκρίσιμα αποτελέσματα με τη ΓΕΑ, ενώ είναι λιγότερο επεμβατική ως μέθοδος και άρα έχει μικρότερη νοσηρότητα και θνητότητα.
Η παρηγορική χημειοθεραπεία έχει μέγιστο μέσο διάστημα επιβίωσης (9-11 μήνες αντί 3-5 μήνες άνευ αυτής) και καλύτερα ποσοστά 1-ετούς και 2-ετούς επιβίωσης (35-40% αντί για 10% και 6-10% αντί για 0%, αντίστοιχα άνευ αυτής).
Η παρηγορική ακτινοθεραπεία αν και σχετίζεται με μείωση των αιμορραγιών και του πόνου και με ανακούφιση των συμπτωμάτων του ασθενούς έχει πολύ περιορισμένη χρήση και είναι αναποτελεσματική ως μόνη προσέγγιση.

ΠΡΟΓΝΩΣΗ

Η επίτευξη αρνητικών ορίων εκτομής (R0) και ο ριζικός λεμφαδενικός καθαρισμός (μείωση των υποτροπών) αποτελεί το σημαντικότερο προγνωστικό δείκτη και τον παράγοντα εκείνο που, όπως έχουν δείξει πολλές μελέτες παγκοσμίως, καθορίζει την επιβίωση περισσότερο από κάθε άλλο παράγοντα. Επίσης, το στάδιο της νόσου καθώς και η εντόπιση και επιθετικότητα του όγκου σχετίζονται σημαντικά με την πρόγνωση.
Τα διαθέσιμα στοιχεία για την 5-ετή επιβίωση κατά στάδιο βασίζονται στην παλαιότερη έκδοση του ΤΝΜ και είναι για στάδιο IA 78%, στάδιο ΙΒ 58% και φτάνουν έως και 7% για στάδιο IV.

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ
Όλοι οι ασθενείς με καρκίνο του στομάχου θα πρέπει να βρίσκονται σε πρόγραμμα παρακολούθησης από τον θεράποντα ιατρό τους. Η παρακολούθηση περιλαμβάνει:

• Ιστορικό και φυσική εξέταση ανά τρίμηνο ή ανά εξάμηνο για τα πρώτα δύο χρόνια και εξάμηνο ή έτος για τα επόμενα τρία χρόνια.
• Γαστροσκόπηση ανά έτος
• Εξετάσεις αίματος (γενική αίματος, σίδηρος, φεριττίνη, B12, φυλλικό οξύ) ανά εξάμηνο
• Αξονική τομογραφία άνω και κάτω κοιλίας και ίσως και θώρακος (αναλόγως την κρίση του θεράποντα ιατρού) ανά εξάμηνο για τα πρώτα δύο χρόνια και για τα επόμενα τρία χρόνια ανά έτος.
• πηγή

Δωρίζουν τα μαλλιά τους για να φτιαχτούν περούκες για παιδιά με καρκίνο

Μία κίνηση απλή, που μπορεί να γεμίσει χαρά τα παιδιά που πάσχουν από καρκίνο. Μία πρωτοβουλία συγκινητική, που έχει ήδη βρει μεγάλη ανταπόκριση από τον κόσμο. Άνθρωποι από όλη την Ελλάδα δωρίζουν τα μαλλιά που κόβουν σε διεθνείς οργανισμούς που κατασκευάζουν και χαρίζουν περούκες σε παιδιά, που πάσχουν από την ανίατη ασθένεια. Και παράλληλα χαρίζουν πολλά χαμόγελα!

Η ιδέα και η πρωτοβουλία ανήκει σε μία 24χρονη φοιτήτρια από τη Θεσσαλονίκη, η οποία πριν λίγους μήνες ξεκίνησε μία εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών για την αποστολή και δωρεά των μαλλιών τους.

"Όταν έκοψα και έδωσα η ίδια τα μαλλιά μου, αποφάσισα να ενημερώσω όσους περισσότερους μπορώ γι' αυτή τη διαδικασία και έτσι δημιούργησα τη σελίδα στο facebook: 'Δωρεά μαλλιών - Μπορείς και εσύ να βοηθήσεις', χωρίς να αντιπροσωπεύω κάποιο οργανισμό" δηλώνει στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η 24χρονη σπουδάστρια μαγειρικής Μελίνα Κωνσταντινίδη.

Όπως εξηγεί, ο καθένας που κόβει τα μακριά μαλλιά του, μπορεί να τα στείλει στους οργανισμούς που εδρεύουν στις ΗΠΑ, "Children with Loss Hair" και "Wigs for Kids" οι οποίοι δημιουργούν στη συνέχεια περούκες που δωρίζουν σε άτομα κάτω των 21 ετών.

"Υπάρχουν ωστόσο συγκεκριμένες προϋποθέσεις δωρεάς" διευκρινίζει η κ. Κωνσταντινίδη, της οποίας ο ρόλος είναι καθαρά ενημερωτικός. "Δεν στέλνω δηλαδή εγώ τα μαλλιά, αλλά προσπαθώ να ενημερώσω για τον τρόπο που μπορεί να το κάνει ο καθένας" εξηγεί.

Τι πρέπει να κάνετε

Για να μπορέσετε λοιπόν, να δωρίσετε τα μαλλιά σας θα πρέπει:
   1. Να είναι στο φυσικό τους χρώμα ή βαμμένα αλλά σε καλή κατάσταση, δηλαδή όχι καμμένα και ταλαιπωρημένα.
   2. Να έχουν μήκος τουλάχιστον 8 ίντσες δηλαδή περίπου 22 εκατοστά και μεγαλύτερο.
   3. Να σταλούν στεγνά καθώς μαλλιά με υγρασία δεν είναι αποδεκτά.
   4. Γκρίζα και σγουρά μαλλιά είναι αποδεκτά ενώ είναι αποδεκτές ακόμα και οι φυλαγμένες... κοτσίδες της γιαγιάς αφού τα μαλλιά έχουν την ιδιότητα να μην φθείρονται στο χρόνο.

"Είναι πολύ συγκινητικό να βλέπεις γυναίκες που έχουν κρατήσει τις κοτσίδες των μανάδων τους ή των γιαγιάδων, να συγκινούνται από την προσπάθεια αυτή και να τις δωρίζουν για να δημιουργηθούν περούκες" λέει η κ. Κωνσταντινίδη, η οποία υπολογίζει ότι περίπου 100 άτομα από όλη την Ελλάδα έχουν ανταποκριθεί στην καμπάνια και έχουν ήδη δωρίσει τα μαλλιά τους, αφού πρώτα επικοινώνησαν μαζί της.

Στόχος της νεαρής φοιτήτριας, η οποία έχει συνεργάτες τον κομμωτή Σωτήρη Βασίλα και τη γραφίστρια Μάγδα Ανδρεάδου, είναι να δημιουργηθεί ένας αντίστοιχος οργανισμός στην Ελλάδα προκειμένου να κατασκευάζονται στη χώρα μας οι περούκες και να δωρίζονται στη συνέχεια σε καρκινοπαθή παιδιά.

"Παρά τις συνεχείς εκκλήσεις μου σε 3 εταιρείες δημιουργίας περούκας στην Ελλάδα, δεν υπήρξε μέχρι στιγμής διάθεση συνεργασίας προκειμένου τα μαλλιά να μην αποστέλλονται στην Αμερική αλλά να κατασκευάζονται και να διατίθενται εδώ οι περούκες" λέει, με παράπονο, η 24χρονη, η οποία όμως δηλώνει αποφασισμένη να συνεχίσει την προσπάθειά της.

Ήδη, με τη βοήθεια παρέας σκηνοθετών, ετοιμάζει βίντεο ενημέρωσης για τη δράση, όπου θα συμμετέχει και μια κοπέλα που θα "μιλάει" στη νοηματική και βλέπει τη σελίδα της στο facebook να γεμίζει κομμένα... μαλλιά και χαρούμενα πρόσωπα!

Με πληροφορίες από ΑΠΕ

πηγή

Διαβάστε επίσης

• 11.10.2014 | 10:00
  Ύπουλος ο καρκίνος του πνεύμονα! Μπορεί να “κοιμάται” επι 20 χρόνια
• 10.10.2014 | 10:50
  Ξάνθη: Το δημαρχείο ''βάφεται'' ροζ - Η πρωτοβουλία για τον αγώνα κατά του καρκίνου του μαστού!
• 09.10.2014 | 14:06
  Μετά την Angelina Jolie, γνωστή ηθοποιός μιλά για τη διπλή μαστεκτομή και τη μάχη με τον καρκίνο!
• 07.10.2014 | 20:48
  Γνωστός τραγουδιστής αποκάλυψε πως έχει καρκίνο
• 04.10.2014 | 16:55
  Ποιος πέταξε όλα του τα ρούχα για να βοηθήσει στην έρευνα κατά του καρκίνου;

Χρήσιμοι σύνδεσμοι ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Anytime: Ακόμα χαμηλότερες τιμές, σε κάθε νέα ασφάλιση αυτοκινήτου!

 

ΣΟΣ Καρκίνος

ΠΡΟΣΟΧΗ: Αυτά είναι τα SOS σημάδια που μαρτυρούν καρκίνο…

Και όμως ο καρκίνος δίνει συμπτώματα πριν την εμφάνισή του και αυτό ισχύει για πολλές μορφές της νόσου…
Είναι σημαντικό να γνωρίζετε πως από τα συμπτώματα εξαρτάται και η μορφή του καρκίνου.
Ωστόσο, αν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί και σε άλλα όργανα τα συμπτώματα μπορεί να εμφανίζονται σε διαφορετικά μέρη του σώματος εξαιτίας της πίεσης που προκαλεί ένας όγκος στα αιμοφόρα αγγεία και στα γειτονικά νεύρα .
Τα γενικά συμπτώματα του καρκίνου
Διάφορες μορφές καρκίνου εμφανίζουν ορισμένα συμπτώματα. Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει ότι εάν παρουσιάσετε τα συμπτώματα αυτά, πάσχετε απαραίτητα από καρκίνο. Αν όμως, έχετε κάποιο από τα ακόλουθα συμπτώματα και αυτά διαρκούν για μεγάλο χρονικό διάστημα ή επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου, καλό θα ήταν να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας.
Ανεξήγητη απώλεια βάρους
Οι περισσότεροι άνθρωποι με καρκίνο χάνουν βάρος κάποια στιγμή. Μια ανεξήγητη απώλεια βάρους των 5 κιλών ή περισσότερο για παράδειγμα μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι του καρκίνου. Αυτό συμβαίνει πιο συχνά με καρκίνους του παγκρέατος, του στομάχου, του οισοφάγου ή των πνευμόνων.
Πυρετός
Ο πυρετός είναι πολύ κοινό χαρακτηριστικό του καρκίνο, αλλά πιο συχνά συμβαίνει αφού έχει εξαπλωθεί η ασθένεια. Σχεδόν όλοι οι ασθενείς με καρκίνο έχουν πυρετό κάποιο χρονικό διάστημα, ιδιαίτερα εάν ο καρκίνος ή η θεραπεία του επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα. Λιγότερο συχνά, ο πυρετός μπορεί να είναι πρώιμο σημάδι καρκίνου, όπως ο καρκίνος του αίματος, δηλαδή η λευχαιμία ή το λέμφωμα.
Κόπωση
Η κόπωση είναι η υπερβολική κούραση, που δε βελτιώνεται με την ανάπαυση. Μπορεί να είναι ένα σημαντικό σύμπτωμα, που προμηνύει ότι ο καρκίνος αναπτύσσεται. Σε ορισμένες μορφές καρκίνου, όπως η λευχαιμία, αυτό μπορεί να αποτελεί ένα πρώιμο σύμπτωμα. Ορισμένοι καρκίνοι του παχέος εντέρου ή του στομάχου μπορεί να προκαλέσουν επίσης απώλεια αίματος που δεν είναι προφανής. Αυτός είναι ένας άλλος τρόπος, όπου ο καρκίνος μπορεί να προκαλέσει κόπωση.
Πόνος
Ο πόνος μπορεί να είναι ένα πρώιμο σύμπτωμα με ορισμένες μορφές καρκίνου, όπως αυτός των οστών ή των όρχεων. Ένας παρατεταμένος και έντονος πονοκέφαλος μπορεί να είναι ένα σύμπτωμα του όγκου στον εγκέφαλο. Ο πόνος στην πλάτη μπορεί να είναι ένα σύμπτωμα του καρκίνου του παχέος εντέρου, του ορθού ή των ωοθηκών, ενώ τις περισσότερες φορές, ο πόνος οφείλεται σε μετάσταση του καρκίνου.
Δερματικές αλλοιώσεις
Στην περίπτωση των δερματικών καρκίνων τα συμπτώματα συνήθως περιλαμβάνουν:
• πιο σκούρο δέρμα (υπέρχρωση, όπως και η περίπτωση των αλλοιωμένων ή παραμορφωμένων σπίλων).
• κιτρινωπό δέρμα και μάτια (ίκτερος).
• κοκκίνισμα του δέρματος (ερύθημα).
• φαγούρα (κνησμός).
• υπερβολική τριχοφυΐα.
Σημάδια και συμπτώματα συγκεκριμένων μορφών καρκίνου
Μαζί με τα γενικά συμπτώματα, θα πρέπει να προσέξετε και ορισμένα άλλα κοινά σημεία, που θα μπορούσαν να υποδηλώνουν καρκίνο. Ωστόσο, σε οποιαδήποτε περίπτωση, πρέπει να επικοινωνήσετε με τον γιατρό σας για πιο εμπεριστατωμένη διάγνωση.
Αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου ή στη λειτουργία της ουροδόχου κύστης
Η μακροπρόθεσμη δυσκοιλιότητα, η διάρροια ή μια αλλαγή στο μέγεθος των κοπράνων μπορεί να είναι ένα σημάδι καρκίνου του παχέος εντέρου. Ο πόνος κατά την ούρηση, το αίμα στα ούρα ή μια αλλαγή στη λειτουργία της κύστης θα μπορούσαν να σχετίζονται με καρκίνο στην ουροδόχο κύστη ή στον προστάτη. Αναφέρετε τυχόν αλλαγές στην ουροδόχο κύστη ή τη λειτουργία του εντέρου στο γιατρό σας.
Πληγές που δεν επουλώνονται
Οι καρκίνοι του δέρματος μπορεί να παρουσιάζουν αιμορραγίες και να μοιάζουν με πληγές, που δεν επουλώνονται. Μια μακροχρόνια πληγή στο στόμα θα μπορούσε να προμηνύει καρκίνο του στόματος. Αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί αμέσως, ειδικά σε άτομα που καπνίζουν ή πίνουν συχνά αλκοόλ. Οι πληγές στο πέος ή στον κόλπο μπορεί να είναι είτε σημάδια λοίμωξης ή πρώιμος καρκίνος και θα πρέπει να εξεταστούν από ένα ειδικό γιατρό.
Άσπρα “μπαλώματα» στο εσωτερικό του στόματος ή λευκές κηλίδες στη γλώσσα
Τα άσπρα “μπαλώματα» στο εσωτερικό του στόματος και οι λευκές κηλίδες στη γλώσσα μπορεί να είναι λευκοπλακία, δηλαδή μια προκαρκινική περιοχή, που συχνά προκαλεί ενόχληση. Οι αιτίες συνήθως είναι το κάπνισμα ή άλλη χρήση του καπνού. Οι καπνιστές έχουν αυξημένο κίνδυνο για λευκοπλακία και εάν δεν αντιμετωπιστεί μπορεί προκαλέσει καρκίνο του στόματος.
Ασυνήθιστη αιμορραγία
Η ασυνήθιστη αιμορραγία μπορεί να συμβεί στις αρχές ή σε προχωρημένα στάδια καρκίνου. Ο βήχας με αίμα στα πτύελα (φλέγμα) μπορεί να είναι ένα σημάδι καρκίνου του πνεύμονα ενώ το αίμα στα κόπρανα (τα οποία μπορεί να μοιάζουν πολύ σκούρα ή μαύρα) θα μπορούσε να είναι ένα σημάδι καρκίνου του παχέος εντέρου ή του ορθού.
Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας ή του ενδομητρίου μπορούν επίσης να προκαλέσουν ανώμαλη κολπική αιμορραγία. Το αίμα στα ούρα μπορεί να είναι ένα σημάδι καρκίνου της ουροδόχου κύστης ή του νεφρού, ενώ μια αιματηρή έκκριση από τη θηλή μπορεί να είναι ένα σημάδι του καρκίνου του μαστού.
Πάχυνση ή εξόγκωμα στο στήθος ή άλλα μέρη του σώματος
Πολλοί καρκίνοι μπορεί να γίνουν αισθητοί μέσα από διάφορες παραλλαγές του δέρματος. Αυτές οι μορφές καρκίνου εμφανίζονται κυρίως στο στήθος, τους όρχεις, τους λεμφαδένες και τους μαλακούς ιστούς του σώματος.
http://biologikaorganikaproionta.com
πηγή